(506 S. K. m. 109)
İş kazasında malül kalan sigortalı işçi için yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı Avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27.05.2003 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı asil M. Kalyoncuoğlu ile adına Av. D. Uzun ve karşı taraf adına Av. D. Yücel geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi E. Turan tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerlerli gelirlerde oluşan artış ile ilk rücu davasında belirlenen kusur oranı farkından kaynaklanan miktarın istem konusu edildiği davada, ilk rücu davasında kesinleşen kusur oranı ve tavan değerle sınırlı istemin kabulüne karar verilmiştir.
İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranı %64 olarak belirlenip 12.06.2001 tarihi için kontrol muayene kaydı öngörülmüş ilk rücu davası ve eldeki davada bu kaydın sonucu yapılan muayeneye göre sürekli iş göremezlik derecesinde herhangi bir değişme olup olmadığı araştırılmamıştır. Ancak, dava dilekçesi ekinde sunulan gelir artışlarına ilişkin peşin sermaye değeri hesap tablosunda sürekli iş göremezlik derecesi %39 olarak belirtilip gelir artış hesabı bu oran üzerinden yapılmıştır. Meslekte kazanma güç kaybı oranındaki değişimin Kurumun istem konusu yapabileceği zararın tavan miktarı ve bağladığı peşin değerli gelire doğrudan etkisi, bu haliyle davalının tazmin sorumluluk miktarını belirleyen esaslı unsur olduğu, bu oranın kesinleşmesi gereğiyle, orandaki değişimin gerçek zarar tavan değerine yansıtılması gerektiği özellikle sürekli iş göremezlik oranının %39 olarak kesinleşmesi halinde bu azalmanın tazmin sorumlusu lehindeki etkisi nedeniyle ilk rücu davasında alınan tazminat tavan hesabı raporunda belirtildiği gibi pasif dönem zararından da söz edilemeyeceğinden, davalının sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kaybı oranına yönelik itirazları nedeniyle 506 sayılı Yasa'nın 109. maddesindeki prosedür işletilerek ve itiraz halinde Adli Tıp Kurumu veya üniversitelerin konuya ilişkin anabilim dalı başkanlıklarından alınacak raporla sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranı kesin biçimde belirlendikten sonra dahi sürekli iş göremezlik oranında azalmanın tespiti halinde, ilk rücu davasında alınmış olan rapordaki doneler esas alınarak yeni iş göremezlik oranına göre belirlenecek tavan değerden, önceki davada hükmedilen peşin değerli gelir miktarının mahsubu yönünde yapılan tavan incelemesine göre bir sonuca varılması gereğinin gözetilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, davalı Avukatı yararına takdir edilen 275.000.000 lira duruşma Avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, 27.05.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy