(506 S. K. m. 130) (1475 S. K. m. 89)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.4.1993 - 10.12.1997 tarihleri arasında geçen çalışmalarının sigortalı sayılmasına ve sigortalı haklardan yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı ve davalılardan Sosyal Sigortalar Kurumu Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Nesrin Şengün tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davalı Sosyal Sigortalar Kurumunun temyizine gelince;
Davacının da imzasını taşıyan müfettiş tutanağında davacının davalıya ait işyerine 14.5.1996 tarihinde girdiği saptanmıştır. Sosyal Sigortalar Kanununun 130 ve İş Kanununun 89. maddesine göre müfettiş tutanakları aksi sabit oluncaya kadar muteberdir. Davacı, tutanağın aksini aynı güç ve nitelikte delillerle kanıtlayamamıştır. Kaldı ki davacı, tespitini istediği dönemde başka yerde çalışmaları olduğu halde bu işyerindeki çalışmasından hiç söz etmemek suretiyle samimi davranmamıştır. Bu durumda tutanağın düzenlendiği 14.5.1996 tarihinden sonraya isabet eden sürenin tespitine, fazla istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalı Sosyal Sigortalar Kurumunun temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy