(2926 S. K. m. 47, 55) (1479 S. K. m. 63)
Dava: Davacı, trafik kazasında ölen sigortalının haksahiplerine yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme,ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Ali Göcen tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dava konusu olayda ölen sigortalının 2926 Sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğu, bu nedenle davanın yasal dayanağının 1479 Sayılı Kanunun 63.maddesi değil,2926 Sayılı Kanunun 47.maddesi olduğu anlaşılmaktadır.
Mahkeme davanın zamanaşımına uğradığını kabul ederek,davanın reddine karar vermiş ise de,varılan bu sonucun isabetsiz olduğu görülmüştür.
Gerçekten 2926 Sayılı Kanunun 55.maddesinde,Kurumca açılacak rücu davalarının 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu, kurala bağlandığına ve olay tarihi olan 27.6.1976 ile dava tarihi arasında 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçmediği tartışmasızdır. Öte yandan, 2926 Sayılı Kanunun 55.madde ile getirilmiş olan bu düzenleme, özel hüküm niteliğindedir ve uygulama önceliği vardır.
Yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda,mahkemenin yargılamaya devamla varılacak sonuca göre bir karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu davanın reddine karar vermiş olması usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.5.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy