(506 S. K. m. 26, 109)
Dava : Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.
Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Aydın Eser tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Dava, Sosyal Sigortalar Kanununun 26. maddesine dayanan rücu davasıdır. Davacı kurum, sürekli iş göremezliğe ilişkin belgeleri sunmaksızın sadece gelir bağlama cetvelini sunmuştur. Burada sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %19 olduğu yazılı ise de; davalı işveren vekili yargılama sürerken hesap raporuna yaptığı itirazda sürekli iş göremezlik oranını kabul etmediklerini belirtmiştir.
Mahkemece yapılacak iş, sürekli iş göremezliğe ilişkin davacı Kurumun bütün kayıtları getirildikten sonra 506 sayılı yasanın 109/B-4 maddesindeki prosedür gereğince, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan; sonrada itiraz halinde Adli Tıp Kurumundan alınacak raporla taraflar arasındaki sürekli iş göremezliğe ilişkin uyuşmazlığı giderdikten sonra talebi değerlendirmekten ibarettir.
O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.02.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy