(506 S. K. m. 60, 79, 62)
Davacı, 28.4.2000 tarihli tahsis başvurusuna istinaden yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, dava sonucu itibariyle davacıya; 28.4.2000 günlü tahsis talebine göre, kesinleşmiş mahkeme kararı ile saptanan hizmet süresi de gözetilerek Sosyal Sigortalar Kurumunca yaşlılık sigortası kolundan aylık bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkin olup, 506 sayılı Yasanın 60. maddesi hükmü kapsamında yaşlılık aylığı tahsis koşullarından biri de; belli sayıda malullük - yaşlılık ölüm sigortaları priminin ödenmiş olması ise de; aynı Yasanın 79/10 maddesinin; "Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalıların, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlamaları halinde, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayılarının Sosyal Sigortalar Kurumunca nazara alınacağı" hükmünü içermesine giderek anılan madde hükmünün 60. maddeye nazaran uygulama önceliği bulunmasına; ne ki, hizmet tespiti kararıyla kazanılan gün sayısının, ancak tespite ilişkin hükmün kesinleşmesinden sonra Kurum yönünden bağlayıcılık kazanmasına; davamızda somutlaşan olayda da; Kurum kayıtlarında gözüken sigortalı hizmetleri yaşlılık aylığı tahsisi için yeterli olmayan davacı sigortalının; 1.1.1988 ile 1.1.1996 tarihleri arasında gerçekleşen hizmet sürelerinin tespitine ilişkin İzmir ikinci iş Mahkemesinin 29.11.1999 gün ve 1998/627 Esas, 1999/783 Karar sayılı kararının Yargıtay'ca onanarak
27.12.1999 tarihinde kesinleşmesinden sonra 28.4.2000 tarihinde Sosyal Sigortalar Kurumundan yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunmasına ve 4447 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 8.9.1999 tarihinde 23 yıldan fazla sigortacılık süresi bulunan davacı hakkında geçici 81/A kapsamında bu Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten önce yürürlükte olan hükümlerin uygulanması gerekmekle, davacının yaşlılık aylığı talep tarihi itibariyle 60/A-c maddesindeki yasal koşulların gerçekleşmesine; ayrıca aynı Yasanın 62. maddesi hükmü gereği olarak, yaşlılık aylığına hak kazanan sigortalıya bu isteğinden sonraki aybaşından başlanarak yaşlılık aylığı bağlanması esasının, kararın infazı aşamasında davalı Kurumca gözetilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.06.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy