(506 S. K. m. 42) (2022 S. K. m. 1)
Davacı, fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 907.638.868 liranın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Fatih Arkan tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacı Kurum, davalı sigortalı Veli Ç.'ın, anne ve babasına bakmakla yükümlü olduğunu belirtmesi üzerine, adlarına sağlık karnesi düzenlenmesine karşın, anne ve babasının Emekli Sandığından 65 yaş maaşı aldıklarının saptandığı ve bu nedenle de davalı sigortalının geçimlerini sağlamayacağı belirtilerek, yapılmış olan sağlık harcamalarının davalı sigortalıdan tahsilini istemektedir. Mahkemece, "65 yaş maaşı alan kişilerin" sigortalı oğulları vasıtasıyla Sosyal Sigortalar Kurumunun sağlık yardımlarından yararlanamayacağı gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir.
Gerçektende, davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasanın 42. Maddesi uyarınca ana ve babaya sağlık yardımı yapılabilmesi için bunların geçimlerinin sigortalı tarafından karşılanması gerekir. Ne var ki, maddede geçen "geçindirme yükümlülüğü" mutlak anlamda yorumlanmamalıdır. Emekli Sandığınca, 2022 sayılı Yasa uyarınca ödenen ve yoksulluğa karine oluşturabilecek nitelikteki bu aylıkların, hizmet ve prim esasına dayanmayıp sadece sosyal yardım niteliğinde olduğu dikkate alındığında, ana ve babanın, "65 yaş aylığı ya da muhtaçlık aylığı" olarak da adlandırılan aylıkları almalarının, sağlık yardımlarından yararlanmalarına engel teşkil etmeyeceği kabul olunmalıdır. Zira anılan yasa uyarınca bağlanan aylığın tutarı ve günümüzün ekonomik koşulları gözetildiğinde ana ve babanın geçimini sağlamaya yetmeyeceği açık seçik ortadadır.
Açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Veli Ç.'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.03.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy