(2926 S. K. m. 47) (818 S. K. m. 43, 44) (1086 S. K. m. 389)
Davacı, trafik kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine yapılan harcamalar üzerine uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün, taraflar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Hüseyin Erol tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların ve davacı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dava, trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine Kurumca yapılan yardımların davalılardan 2926 sayılı kanunun 47. maddesi kapsamında rücuan tahsili istemine ilişkin olup dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden davalılar murisinin, vefat eden Bağ-Kur sigortalısını hatır için taşıdığı anlaşıldığından Borçlar Kanununun 43-44. maddeleri gereğince rücu alacağından (=iç tavandan) uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,
3- Kabule göre de; rücu davalarında faize gelirler için onay, ödemeler için de ödeme tarihlerinden itibaren hükmedilmesi ve faiz başlangıç tarihlerinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu madde 389 uyarınca hüküm fıkrasında infazda tereddüte yer bırakmayacak açıklıkta öngörülmesi gereğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy