(506 S. K. m. 26) (1136 S. K. m. 169) (1086 S. K. m. 388, 389, 417,423)
Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir. Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.
Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mustafa Taş tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1 -Dava; 07.05.1998 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalı işçi A.D. için Kurumca yapılan Sosyal Sigorta yardımlarının rücuan ödetilmesine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 26. maddesidir. Ancak, gelir bağlama kararında % 68 olarak belirlenen 'meslekte kazanma güç kaybının 07.07.2001 tarihinde kontrol kaydının öngörülmesine rağmen, maddi zarar hesabına doğrudan etkili bulunan iş göremezlik oranın kesinleşip kesinleşmediği araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sigortalının maddi zararı tespit edilirken hükme en yakın tarihteki asgari ücretin esas alınarak hesaplama yapılması gerektiği olgusunun kamu düzenine ilişkin bulunmasına ve mahkemece resen dikkate alınmasının gerekmesine rağmen, hüküm tarihinden önce 3 ı. 12.2002 tarih ve 24980 sayılı Resmi Gazete'de ilan edildiği için bilinen 01.01.2003-31.12.2003 tarihleri arasındaki asgari ücret artışını yansıtmayan ve bilinen dönem sonunu 31.12.2002 tarihi olarak değerlendirip sigortalının maddi zararını belirleyen 16.12.2002 günlü hesap raporunun hükme dayanak kılınması, kuşkusuz bu yöndeki eksiklik giderilirken diğer hesap unsurları ile bağlı kalınacağı hususunun göz ardı edilmemesi,
3- Yargılama giderlerinden sayılan ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 423, Avukatlık Kanunu'nun 169 ve Avukatlık Ücret Tarifesi'nin 1. maddelerinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin; haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun, yargılama giderlerinin haksız çıkan tarafa yükletilmesine ilişkin 417. maddesi bu ilkeye dayanmaktadır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388 ve 389. maddeleri uyarınca hükmün, taraflara yönelik olarak kurulması gerekirken, Avukatlık Kanunu'nun; avukatla iş sahibi arasındaki iç ilişkiyi düzenleyen 164/son maddesine yanlış anlam verilerek, taraflar lehine hüküm olunması gereken avukatlık ücretinin; yazılı şekilde davacı vekiline verilmesine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 21.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy