(506 S. K. m.26) (1086 S. K. m. 388, 389, 417, 423) (1136 S. K. m. 164, 169)
Dava: Davacı,iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme,ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün,davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava; 09.10.1994 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalı işçi İhsan'ın haksahiplerine, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının 506 Sayılı Kanunun 26.maddesi uyarınca rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, Mahkemece; Asliye Ceza Mahkemesince hükme dayanak yapılan Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesinin 13.10.1995 günlü kusur raporu ile bu dosyadan alınan 16.05.2000 günlü kusur raporu arasındaki çelişki giderilmeden, Adli Tıp Kurumunca belirlenen,ancak yeniden kusur raporu alınmak suretiyle önceden itibar edilmeyen kusur oranlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Yargılama giderlerinden sayılan ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 423, Avukatlık Kanununun 169 ve Avukatlık Ücret Tarifesinin 1. maddelerinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin; haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun, yargılama giderlerinin haksız çıkan tarafa yükletilmesine ilişkin 417. maddesi bu ilkeye dayanmaktadır. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388 ve 389. maddeleri uyarınca hükmün, taraflara yönelik olarak kurulması gerekirken, Avukatlık Kanununun; avukatla iş sahibi arasındaki iç ilişkiyi düzenleyen 164/son maddesine yanlış anlam verilerek, taraflar lehine hükmolunması gereken avukatlık ücretinin; yazılı şekilde davacı ve davalı vekillerine verilmesine karar verilmesi,
4-Kabule göre de; hükmolunan miktar üzerinden hesaplanan nisbi karar harcının, vekalet ücreti olarak tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy