(506 S. K. m. 9, 10, 26)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.
Hükmün, taraflar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Hatice Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dava, 06.01.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası üzerine sürekli işgöremez duruma giren sigortalıya Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanunun 9, 10 ve 26. maddeleri uyarınca davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkindir.
Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 25.08.1999 tarih ve 4447 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değiştirilen ve 08.09.1999 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 9 ve 10. maddesi hükmüne göre rücu alacağından sorumluluğu için;işe giriş bildirgesinin sigortalının, işe başlatılmasından önce verilmiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesinden sonra meydana gelmemesi gerekir.
Dava konusu olayda; işyerinde 06.01.2000 tarihinde işe başlayan sigortalının işe giriş bildirgesinin sigortalının, işe başlatılmasından önce verilmediği, yasal süreden sonra 06.01.2000 tarihinde Kuruma verilmiş olmasına göre işverenin, Kurumun rücu alacağından 10. maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.
Mahkemece yapılacak iş; hükme dayanak yapılan ve Dairemizce benimsenen %75 işveren kusuruna Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalıya atfedilen %25 kusurun %50'sinden az olmamak üzere kusur ilavesi ile bulunacak miktar gözönünde bulundurularak Kurumun rücu alacağının tavanını tespit etmekten ibarettir. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeden aksinin kabulüyle davalının Sosyal Sigortalar Kanununun 26. maddesine göre sorumluluğuna hükmedilmesi isabetsizdir.
3- İş kazası sonucu sigortalıda oluşan sürekli işgöremezlik oranı %60 veya daha üstünde ise; artık sigortalının ileride çalışmasını sürdürmeyeceğinin kabulü ile, aktif dönemle birlikte pasif döneminde maddi zarar hesabına dahil edilmesi gerekir. Somut olayda da; iş kazası sonucu sigortalıda oluşan meslekte kazanma gücü kaybı oranının %20.2 olduğunun anlaşılması karşısında; davacı Kurumun rücu alacağının dış tavanını teşkil eden miktarın belirlenmesinde; pasif dönem zararının hesaba dahil edilmemesi gereği gözetilmeyerek gerçek zararın fazla tespiti; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.01.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy