(506 S. K. m. 60, 62) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, emeklilik işlemlerinin sonuçlandırılmasına ve emekli maaşının yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı ve davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mustafa Arınmış tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurumun tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacının hizmetinin geçerliliğinin tespitine karar verilen süre ile Emekli Sandığına tabi olarak geçen çalışması bakımından; 18.09.1981-30.09.1981 tarihleri arasındaki dönemde mevcut çakışmanın gözetilmesi halinde de; 01.06.1973 ile 16.04.1999 tarihleri arasında Sosyal Sigortalar Kurumuna tabi 3278 gün, 17.06.1985 ile 30.04.1986 tarihleri arasında Bağ-Kur'a tabi 313 gün, 01.03.1980-18.09.1981 tarihleri arasında Emekli Sandığına tabi 557 gün, 18.09.1981 ile 31.01.1984 tarihleri arasında Libya Sosyal Güvenlik Kurumuna tabi 852 gün prim ödenmiş hizmet süresi bulunan davacı yönünden; 16.04.1999 günlü tahsis talep tarihi itibariyle 506 sayılı Kanunun 60/A-c maddesinde öngörülen 25 yıldan beri sigortalı bulunma ve en az 5000 gün malûllük-yaşlılık-ölüm sigortası primi ödemiş olmaya ilişkin yaşlılık aylığı tahsis koşullarının gerçekleşmiş bulunması karşısında; aynı Yasanın 62. maddesi hükmüne göre, tahsis talebini takip eden aybaşından (01.05.1999 tarihinden) itibaren Sosyal Sigortalar Kurumunca yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının silinerek yerine;
1- Davacı Fatih Güler'in Libya'da 18.09.1981 ile 31.01.1984 tarihleri arasında geçen yurtdışı hizmet süresinin sigortalı hizmet olarak değerlendirilerek diğer sigortalı hizmetlerine eklenmesine,
2- Davacıya 16.04.1999 günlü tahsis talebini takip eden aybaşı olan 01.05.1999 tarihinden itibaren davalı Sosyal Sigortalar Kurumunca yaşlılık aylığı bağlanması ve birikmiş yaşlılık aylıklarının 02.08.1999 tarihi başlangıç kabul edilerek her bir aylık için aylığa hak kazanılan tarihten ödeme tarihine kadar hesaplanacak yasal faizleriyle birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,
3- Davalı Kurum harçtan bağışık olduğundan karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından ödenen başvurma harcı ve peşin harcın istemi halinde davacıya iadesine,
4- 157.700.000 lira yargılama giderinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine cümlelerinin yazılmasına, gerekçenin de bu esasa göre düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıdan alınmasına, 14.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy