(506 S.K. m.26)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hükmün, taraflar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Hatice Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Dava; 10.03.1997 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalı Bünyamin Demirarslan'ın hak sahiplerine Kurumca yapılan Sosyal Sigorta Yardımlarının davalı işverenden tahsili istemini ilişkindir. Hak sahiplerince davalı işveren aleyhine açılan ve kesinleşen Ankara 2. İş Mahkemesinin 1997/628 Esas - 1998/1515 Karar sayılı tazminat dosyasında hak sahiplerinin gerçek zarar miktarları tespit olunarak, her bir hak sahibi yönünden maddi ve manevi tazminata hükmolunmuştur. Hak sahipliği dosyasında karara dayanak olan 22.10.1998 tarihli hesap raporunda sigortalının eşi Hatice'nin gerçek zararının 3.575.749.991 lira olarak tespit edildiği, bu hak sahibi yönünden 1.842.500.000 lira maddi tazminata hükmolunduğu, gerçek zarar miktarından, hükmolunan maddi tazminatın tenzil edilmesi sonucu bakiye gerçek zararın ( =Kurumun rücu edebileceği tavan tazminat miktarının ) 1.733.249.991 lira kaldığı anlaşılmaktadır. İş bu rücu davasında, Kurumun Hatice yönünden talebin 1.732.847.239 lira olduğu, iç ve dış tavanın altına kalan talebin aynen hüküm altına alınması gerekirken, 3.375.749.991 lira olarak kabul edilen gerçek zarardan hükmolunan tazminat miktarının tenzilinden sonra bakiye gerçek zararın 1.533.249.991 lira olarak kabul edildiği 17.02.2003 günlü rücu dosyasında alınan hesap raporunun karara dayanak alınarak eksik rücu alacağına hükmedilmiş olması,
2-2- Kabule göre de; kabul edilen miktar üzerinden davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri nazara alınmaksızın fazla vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu hususun düzetilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Sonuç: Hüküm fıkrasının silinerek yerine, "1- Davanın kısmen kabulü ile 2.091.170.003 liranın gelir bağlama onay tarihi olan 20.06.1998 tarihinden, 1.190.611.684 liranın gelir bağlama onay tarihi olan 31.08.2000 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 2- Kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 177.215.887 lira karar ve ilam harcının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 3- Kabul edilen miktar üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına takdir alınan 322.542.055 lira nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 4- Reddedilen miktar üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 100.000.000 lira maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 5- Davacı tarafından yapılan toplam 231.600.000 lira yargılama giderinden kabul-red oranına göre takdiren 223.000.000 liranın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına" sözlerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy