(506 S. K. m.79)
Dava: Davacı, davalı Kurum tarafından tebliğ edilen 2002/1, 2 ve 3. aylara ait ek sigorta bildirgesinin iptaliyle, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Nesrin Şengün tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dava, 506 sayılı Yasanın 79. maddesinin 2. fıkrası gereği 30 günden az çalışan sigortalının, bu çalışmasına ait bilgi ve belgeleri işverence prim bildirgesine eklenmemesi nedeniyle resen tespit edilen prim borcunun bulunmadığının tespitine ilişkindir.
Dosyadaki belgelere göre, davacı işveren; 31.12.2001 tarihli dilekçesi ile işin 30.11.2001 tarihinde geçici kabule hazır hale geldiği ve geçici kabul yapılana kadar bir işçi çalıştıracaklarını davalı Kuruma bildirmiş, 21.02.2002 tarihli olup Kuruma 28.02.2002 tarihinde verilen dilekçe ile, 15.01.2002 tarihinden itibaren çalıştırdıkları bir işçiye ücretsiz izin verdiklerini, tekrar başlayacağı tarihe kadar aylık prim bildirgesi vermeyeceklerini bildirmiş, bu dilekçeye ekli ilgili dilekçe örneği denmişse de ekleri dosyadan anlaşılamamış,
Davalı işverence 2002/1. dönem bordrosunun 31.05.2002 tarihinde düzenlenerek Kuruma verildiği, birinci ayda, bir kişinin 15 gün çalıştığı, ikinci ayda çalışanın olmadığı, üçüncü ayda iki kişinin çalıştığı, bir tanesinin 28.03.2003'te işten ayrıldığı halde 25 gün çalıştığının bildirildiği eksik çalışma nedenine ilişkin belgenin bordroya eklenmediği,
Kurum tarafından 21.01.2003 tarihli yazı ile, bordroya belge eklenmediği için ek bordro düzenlenmesi işverenden talep edildiği halde, işverenin 17.02.2003 tarihli dilekçe ile ücretsiz izin verdikleri için eksik çalışma gösterdiklerini, belgelerin ekte olduğunu ifade etmişlerdir.
İşçi ve işveren tarafından imzalı tarihsiz tutanak ile, işçinin 15.01.2002 tarihinden itibaren ücretsiz izin verildiğini, buna ilişkin tutanak tanzim edildiğini belirtmişlerdir.
Davacı işveren eksik çalışmaya dayanak gösterdiği izin belgesini 31.05.2002 tarihinde ibraz ettiği dönem bordrosuna ekli olarak bildirmesi gerekirken daha sonra 17.02.2003 tarihli dilekçesine ekli olarak gönderdiği, bu belgenin her zaman düzenlenebilir olduğu, ücretsiz izne ayrılan işçinin ayrıldığı tarihte çıkışının yapılıp, başladığı tarihte yeniden girişinin yapılması gerektiği halde işverence bu çıkış ve girişi yapılmayarak tek çıkış olarak 28.03.2003 tarihinin gösterilmiş olması nedeniyle davacı işverenin 30 günden az çalışmaya ilişkin belgeleri ibraz etmediği anlaşılmaktadır.
Mahkemece belirtilen maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmadan yazılı gerekçelerle davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.07.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy