(506 S. K. m. 26)
Davacı, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davalı Ankara A. A.Ş. hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı ve davalılardan B. A.Ş. Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan ve Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını isteyen davalılardan B. A.Ş., Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi hükmü uyarınca, duruşma için gerekli tebligat giderlerini vermediği anlaşıldığından, duruşma isteğinin bu nedenle reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı B. Sanayi A.Ş.'nin tüm, davacı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dava; 01.04.1998 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalı işçi İsmail'in hak sahiplerine Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, zararlandırıcı sigorta olayında sigortalı işçi İsmail'in %1, davalı B. A.Ş.'nin %65, davalı Abdurrahman'ın %25 oranında, dava dışı Hüsamettin'in %5, Osman'ın %1, Gültekin
'un %1 ve Fevzi'nin %2 oranında kusurlu oldukları, davalı Ankara A. A.Ş.'nin ise kusursuz bulunduğu, Ankara 33. Noterliğince düzenlenen 04.09.1998 gün ve 52926 sayılı ibraname içeriğine göre, B. A.Ş. tarafından maddî destekten yoksun kalma tazminatı olarak 08.05.1998 gün ve 1998/86-90 sayılı veraset ilâmındaki hisseler uyarınca kazalı işçi İsmail'in mirasçılarına, eşi Feride için 1.125.000.000 lira, çocukları Muhammet ve Hamza için her birine 1.687.500.000 lira ki toplam 4.500.000.000 liralık ödeme yapıldığı dava dosyasındaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.
Dava dışı kişilerin kusuruna dayanılarak istemde bulunulmadığı için davalıların %90 kusuruna göre maddî zarar hesabı yapılıp hükme dayanak yapılan 08.12.2003 günlü hesap raporunda; iş kazasından sonra 04.09.1998 tarihinde hak sahiplerine ödenen 4.500.000.000 liralık tazminat tutarı; her bir hak sahibi yönünden önce ödeme tarihindeki efektif alış kuru üzerinden ABD Dolarına çevrilip, bilahare rapor tarihindeki efektif alış kuruna göre TL karşılığı bulunarak güncelleştirilmek suretiyle hak sahiplerinin tazminat tutarlarından indirilerek hak sahiplerinin maddî zarar miktarları belirlenmiş, mahkemece bu yöntem aynen benimsenerek hüküm kurulmuştur.
Hak sahiplerine maddî tazminat karşılığı olarak noterden ibraname alınarak yapılan harici ödeme miktarlarının hak sahiplerinin maddî zarar (Tavan) tutarlarından güncelleştirme yapılmaksızın yapılan harici ödeme tutarı ile sınırlı şekilde indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde güncelleştirme işlemi yapılmak suretiyle eksik rücu alacağına hükmolunması isabetsizdir.
Mahkemece yapılacak iş; 08.12.2003 günlü hesap raporunda güncelleştirme yapılarak hesaplanan maddî zarar (Tavan) tutarlarının; güncelleştirme yapılmaksızın her bir hak sahibi yönünden, 04.09.1998 tarihinde noter aracılığıyla yapılan harici ödeme tutarı indirilmek suretiyle eş Ferik için 80.785.383.677 lira, çocuk Muhammet için 20.386.392.384 lira, çocuk Hamza için 14.085.671.422 lira olarak gösterilerek hüküm kurulması gerekirken bu maddî ve hukukî olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O hâlde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 31.01.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy