(1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, 2101787520 tahsis nosu ile bağlanan yaşlılık aylığının 25.01.1997 tarihinden itibaren geçerli olduğunun tespitine, bu talebinin kabul edilmemesi halinde Almanya'dan emekli olduğu 01.05.1998 tarihinden itibaren davalı Kurumdan yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, bu taleplerinin de kabul edilmemesi halinde, 10.03.2001 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, davanın kabul edilmesi halinde hak kazandığı tarihten itibaren ödenmeyen yaşlılık aylıklarına yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde 3201 sayılı Yasaya göre borçlanmasının geçerli sayılarak, kesilen aylıklarının Almanya'dan emekli olduğu ve yurda kesin dönüş yaptığı 01.05.1998 tarihini takip eden aybaşı olan 01.06.1998 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tekrar ödenmeye başlanması gerektiğinin tespitine diğer taleplerinin reddine karar vermiştir.
Hükmün, taraflar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M. Taş tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Sosyal Sigortalar Kurumu'nun tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince; terditli olarak ileri sürülen taleplerden birinin hüküm altına alınması davanın kabulü anlamını taşıdığından, karar altına alınmayan diğer taleplere göre davanın kısmen reddedildiği gibi bir sonuca ulaşılarak davacı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Hüküm fıkrasının 2, 3, 4, 5 nolu bentlerinin silinerek yerine 2- Davacı lehine takdir eden 300.000.000. TL. vekalet ücretinin davalı Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine.
3- Davacı tarafından yapılan 84.580.000.TL. yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine.
4- Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına ancak davacı tarafından peşin yatırılan 3.240.000. TL. harcın kararın kesinleşmesi ve talebi halinde davacıya iadesine hükümlerinin yazılmasına,
Sonuç: Kararın düzeltilmiş bu biçimiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25.01.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy