(1086 S. K. m. 417)
Dava: Davacı, trafik iş kazası sonucu sürekli iş görmezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün, davacı ve davalılardan İlhami P. Avukatı ve Başar D. tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mustafa A. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde yer alan 40.000.000 liralık kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarihli ve 5219 Sayılı Kanunun 2. maddesiyle bir milyar liraya (Bin Yeni Türk Lirası) yükseltilmiş olup, aynı Kanunda, kesinlik sınırı konusundaki düzenlemenin, Kanunun Resmi Gazetede yayım tarihi itibarıyla yürürlüğe gireceğinin belirtilmiş olması ve bu uygulamanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun temyiz hakkı, gerekçesi veya sonucu itibarıyla o hakka sahip tarafın/tarafların aleyhine sonuçlar doğuran ve usul hukuku kurallarının temyizine olanak tanıdığı bir kararın verildiği tarihte doğar şeklinde özetlenen 23.02.2005 gün ve 32/85 sayılı kararı ile benimsenmesi karşısında, karar tarihine göre kesinlik sınırı altında kalan hükmün reddedilen kısmına yönelik olduğu anlaşıldığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönünde tutularak, davacı Kurum vekilinin buna ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarına ilişkin; Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
3- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, Davalı İlhami P. Avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Hükmün reddedilen kısmı yönünden; 04.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri gereğince davalı yararına avukatlık ücreti belirlenmesi gerekirken, Mahkemece bu hususun gözardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Sonuç: Hükmün 6. bendinin silinerek yerine Hükmün reddedilen kısmına yönelik Avukatlık Asgari Ücret Tarifeleri gereği 425.800.000 TL. ücreti vekaletin 350.000.000 TL.'sının davalılar İlhami Perin ve Park Tekstil A.Ş.'ye verilmesine, bakiye 75.800.000 TL.'nın Park Tekstil A.Ş.'ne verilmesine, cümlesinin yazılarak eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı İlhami P. ve Başar D.'dan alınmasına, 19.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy