(506 S. K. Ek m. 5)
Dava: Davacı, 1992 yılından itibaren dalgıç olarak geçen hizmetlerinin 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi uyarınca her hizmet yılı için 90 gün üzerinden itibari hizmet süresi yönünden yararlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraflar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi A.B. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. Sözkonusu maddeye göre, dalgıçlar, denizde görev almak koşuluyla; yılda 90 gün itibari hizmetten yararlanırlar. Bu madde gereğince, davacının denize daldığı süre ile sınırlı değil, dalgıç unvanıyla istihdam edilip bu işte fiilen çalıştırıldığı süre kadar Ek 5'ten yararlanması gerekir. Zira, Ek 5. maddenin getirilişindeki amaç, işin niteliğinden ve işyeri şartlarından kaynaklanan nedenlerle sigortalının diğer çalışanlara kıyasen sağlığını ve hayatını olumsuz yönde etkileyen ve riske sokan şartlar karşısında sigortalıya itibari hizmet yoluyla bir giderim sağlamak ve böylece maruz kaldığı şartlardan kaynaklanan muhtemel mağduriyetlere karşı sigortalıyı korumaktır.
Bu nedenle, sigortalının Ek 5. madde kapsamındaki işi yine bu maddede yazılı yerlerde yapması halinde bu sürenin tamamından yararlanması gerekir.
Dava konusu olay açısından bakıldığında; davacının dalgıç olarak hizmet gördüğü sürelerin tamamında Ek 5. maddeden yararlanması gerekir. Aksi düşünceyle, sadece denize daldığı günlerin kabul edilmesi halinde; bu uygulama hem yasa hükmünün getiriliş amacına aykırı olacak, hem de gördüğü iş nedeniyle belli bir risk üstlenen sigortalının aleyhine sonuç doğuracaktır. Bu nedenle, 07.04.1992-14.09.2003 tarihleri arasındaki sürenin tamamı yönünden Ek 5. maddeden davacının yararlandırılması gerektiğinin kabulü gerekir. Gerçekten, 07.02.2001 tarih ve 2001/21-21 E., 2001/52 K. sayılı HGK Kararında dava konusu olaya benzer bir uyuşmazlıkta gemi adamının geminin limanda bağlı olduğu sürelerde de itibari hizmetten yararlandırılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Mahkemenin uyuşmazlık konusu 07.04.1992-14.10.1999 tarihleri arasındaki dönem için davanın kabulüne karar vermesi, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 2098 sayılı Yasa gereği primi yatırılmış 15.10.1999-14.09.2003 arası dönem için ise davacının hukuki yararı bulunmadığından hüküm kurmaması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı M.A.'ya iadesine, 02.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy