(506 S.K. m. 26) (818 S.K. m. 179)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi AB. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dava, 11.05.1991 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 20,2 oranında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya davacı kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının, 506 Sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında davalılardan ç. End. A.Ş., H. İnş. Tic. Ltd. Şirketi, E. End. AŞ.'den rücuan tahsili istemine ilişkindir.
Hükme dayanak kılınan kusur raporunda; zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde, asıl işveren sıfatıyla Ç. End. AŞ. % 20, taşeron H. İnş tic. Ltd. Şti. % 30, sigortalıya % 50 oranında kusur verilmiştir.
Davada husumet işveren sıfatıyla E. AŞ.'ne de yöneltilmiş olmakla adı geçen şirketin kurumun rücu alacağından sorumluluğunun saptanmasında; öncelikle Ç. End. AŞ. ile E. A.Ş. arasındaki hukuki ilişkinin araştırılıp incelenmesi gerekir.
Ç. End. A.Ş.'ne ait işyerinin; iş kazasının vukuundan sonra, Borçlar Kanunu'nun madde 179'da öngörülen yasal koşulları içerecek biçimde tüm hak ve borçları ile birlikte ayrı tüzel kişiliğe ait olarak E. End. AŞ.'ne devredildiğinin saptanması durumunda; davalı E. End. AŞ.'nin devralan şirket sıfatıyla; bu devir keyfiyetini alacaklı Sosyal Sigortalar Kurumu'na ihbar etmesi ya da gazetelerde ilan etmiş bulunması koşuluyla, Borçlar Kanunu'nun anılan maddesi hükmü karşısında, kurumun rücu alacağından sorumlu tutulması gerekecektir.
Bu bağlamda, zararlandırıcı sigorta olayının vukuunda kusuru olupta, işletmeyi sonradan kurumun rücu alacağına ilişkin borcu da kapsayacak biçimde tüm hak ve borçları ile birlikte 3. kişiye devreden işveren ç. End. AŞ.'nin de yine aynı madde kapsamında devreden şirket olarak, muaccel kurum alacağı için devir keyfiyetinin ihbar ya da ilan tarihinden, sonradan muaccel olacak rücu alacağı için de muacceliyet tarihinden itibaren 2 yıl müddetle devralan şirketle birlikte müteselsil nitelikteki sorumluluğu devam edecektir.
Diğer taraftan Ç. End. A.Ş.'nin Türk Ticaret Kanunu'nun 451/2. maddesi kapsamında davalı E. End. A.Ş.'ne devri suretiyle infisah etmesi durumunda ise; Ç. End. A.Ş.'ti tüm aktif ve pasifi ile birlikte davalı E. A.Ş.'ne geçeceğinden infisah eden şirketin malları ve borçları tediye ve temin edilinceye kadar devralan şirketçe idare olunacağından, bu hukuki statü de davalı E. A.Ş.'ni devralan şirket sıfatıyla kurumun rücu alacağından sorumlu olacaktır.
İş kazasının meydana geldiği tarih itibariyle işyeri işvereni olan ve sigorta olayının vukuunda % 20 kusurlu bulunan ç. End. AŞ.'nin sonradan unvan değişikliğine uğramadığının, adı geçen şirketin işyerinin Borçlar Kanunu' nun 179. maddesinde öngörülen koşulları içerecek biçimde tüm hak ve borçları ile birlikte davalı E. End. A.Ş.'ne devredilmediğinin ya da davalı şirkete devri suretiyle infisah etmediğinin yapılacak araştırma sonucu anlaşılması durumunda ise; kurumun rücu alacağından davalı E. End. A.Ş. sorumlu olmayacağından şimdiki gibi E. A.Ş. hakkındaki dava husumetten reddedilebilecektir.
Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy