(506 S. K. Geç. m. 81)
Dava: Davacı, 01.06.2002 tarihinden itibaren emekli aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mustafa Taş tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Daha önce ve 01.04.2003 tarihi itibari ile kendisine yaşlılık aylığı bağlanan davacı, dilekçe ve son celse beyanı çerçevesinde 14.03.2002 tarihli tahsis talebine istinaden 4759 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 23.05.2002 tarihini takip eden 01.06.2002 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitini istemiştir. Mahkeme, ilamında gösterildiği şekilde isteği aynen hüküm altına almıştır.
Dosya içeriğine göre; davacının 2098 sayılı Yasa kapsamında 4320 gün çalışmasının bulunduğu, bu çalışmanın 1/4'nün 1080 gün olup 3 yıla karşılık geldiği, 22.05.1979 olan ilk çalışma tarihinin 3 yıl geriye çekilerek sigortalılık başlangıç tarihi 22.05.1976 tarihli olarak kabul edilip, 06.03.2003 tarihli tahsis talep dilekçesine göre 26 yıl 284 gün hizmet 6103 gün prim üzerinden 27.11.1963 doğumlu olan davacıya 4447 sayılı yasayla ekli 506 sayılı Yasanın geçici 81/c maddesine göre 01.04.2003 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, 01.04.1987-01.09.1991 arası çalışmaların 2098 sayılı Yasa kapsamında bulunduğuna dair Adana 1. İş Mahkemesinin 18.11.1999 tarih 1999/633-974 karar sayılı ilamının 24.01.2000 tarihinde, 01.09.1991-01.09.1994 ve 01.05.1995-31.05.1998 arası çalışmaların 2098 sayılı Yasa kapsamında bulunduğuna dair Adana 1. İş Mahkemesinin 18.11.1999 tarih 1999/634-975 Karar sayılı ilamının 24.01.2001 tarihinde onanarak kesinleştiği ve her iki ilama konu çalışma süresi toplamının 3726 gün olduğu, öte yandan, 01.01.1999-01.01.2001 arası gerçekleşen 594 günlük çalışmanın 2098 sayılı Yasa kapsamında bulunduğuna dair Adana 2. İş Mahkemesinin 24.04.2002 tarihli 2001/812 esas 2002/244 karar sayılı ilamının ise 04.07.2002 tarihinde onandığı anlaşılmaktadır.
Yukarda belirtilen hususlar dikkate alındığında; tahsis talebi 14.03.2002 tarihli olup tahsis şartlarının 4447 sayılı Yasa ile getirilen 506 sayılı Yasanın geçici 81. maddesine göre ele alınıp incelenmesi gerekir. Yine tahsis talep tarihinde sigortalılık başlangıcının değerlendirilmesine esas olacak 2098 sayılı Yasa kapsamında kalan kesinleşmiş çalışma süresi toplamı 3726 gün olup bunun 1/4'üne karşılık gelen süre 2 yıl 7 ay 3 günden ibarettir. 22.05.1979 olan ilk çalışma tarihi az önce belirtilen süre kadar geriye çekildiğinde sigortalılık başlangıç tarihi 19.10.1976 tarihi olacağından 4447 sayılı Yasa çerçevesinde ve 01.10.1999 tarihinde hizmet süresi 22 yıl 11 ay 12 gün olup 23 yıl şartı gerçekleşmediğinden 4447 sayılı Yasa değişikliğinden önceki 506 sayılı Yasanın 60. maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması mümkün değildir.
Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 4759 sayılı Yasa ile değişik geçici 81. maddeye göre 01.06.2002 tarihi itibariyle sigortalılık süresi ve prim gün sayısına ilişkin koşullar gerçekleşmiş ise de 27.11.1963 doğumlu olan davacının 38 yaş 6 ay 4 günlük olması ve 44 yaş şartını ikmal etmemesi nedeniyle 4759 sayılı Yasa kapsamında dahi kendisine yaşlılık aylığı bağlanması imkanı bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy