(506 S. K. m. 26) (818 S. K. m. 125) (1136 S. K. m. 164) (492 S. K. m. 16) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler sebebiyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği biçimde isteği hüküm altına almıştır.
Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mustafa Arınmış tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Davacı Kurum, %10 oranında kusur farkı alacağı, bağlanan peşin değerli gelirlerde, yasa ve kararname değişiklikleri sebebiyle oluşan artışların %60 oranı ile protez bedeli, yolluk ve zaruri masrafların tamamını istemekte olup, Mahkemece istemin aynen kabulüne karar verilmiştir.
1- Davanın kanuni dayanağı 506 s. Yasanın 26. maddesidir. Buna göre Kurumun alacağı halefiyet ilkesine dayanır.
Sigortalı ile işveren arasındaki hukuki ilişki hizmet sözleşmesine dayandığından sigortalının halefi durumundaki Kurum ile işveren arasındaki rücu davalarında zaman aşımı Borçlar Yasası'nın 125. maddesine göre 10 yıldır. Zamanaşımının başlangıcı ise Kurumca bağlanan gelirlerin onay tarihidir. Somut olayda; kusur farkından alacağın onay tarihi 28.03.1991 tarihi olup 28.04.2004 dava tarihi itibariyle zaman aşımı süresi geçirilmiş olduğundan ve davalı vekilinin yöntemince zaman aşımı def'inde bulunduğu gözetilerek kusur farkı istemine ait davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.
2- Protez bedeli, yolluk ve zaruri giderlerden davalı işverenin %60 kusuru karşılığı sorumlu olmasına karşın yazılı biçimde karar verilmesi isabetsizdir.
3- 4.12.2003 Günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesi, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir, düzenlemesi gereğince davacı lehine avukatlık ücretinin belirlenmesi gerekirken fazla avukatlık ücreti takdiri isabetsizdir.
4- 492 s. Harçlar Yasanın 16. maddesi gereğince karar ve ilam harcının 1 s. tarifenin A/1-111 bölümleri gereğince karar ve ilam harcının belirlenmesi gerekirken fazla karar ve ilam harcına hükmedilmesi isabetsizdir.
Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Sonuç: Hükmün tümünün silinerek yerine,
Davanın kısmen kabul, kısmen reddine;
1- 24.009.195.196 TL.'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 18.040.269.923 TL.'na 01.03.2004 onay tarihinden, 5.925.850.373 TL.'na 06.07.2004 sarf tarihinden, 43.074.900 TL.'na 17.08.2004 ödeme gününden kanuni faiz işletilmesine, fazlaya dair istemin reddine,
2- Karar ve ilam harcı 1.306.596.540 TL.'nin davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
3- Red edilen kısmın miktarına göre davacının yaptığı 11.000.000 TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak takdiren davacıya verilmesine,
4- Kabule göre; 2.200.736.000 TL. avukatlık ücretinin davalıdan alınıp, davada avukatın temsil ettiği davacıya verilmesine,
5- Redde göre; 300.000.000 TL. avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davada avukatın temsil ettiği davalıya verilmesine,
Dair verilen karar kanun yolu açık olmak üzere taraf vekillerine açıkça okunarak usulen anlatıldı, yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy