(506 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hükmün, davacı ve davalılardan Ramazan Çakır Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mustafa Arınmış tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalı Ramazan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Dava; 20.05.1999 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalı işçi Nurettin Tanrıverdi'nin hak sahiplerine Kurumca yapılan Sosyal Sigorta yardımlarının 506 Sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 23.09.2003 tarih 5684/7204 no'lu kararı ile onanarak kesinleşen Ankara 3. İş Mahkemesinin 12.03.2003 tarih 2002/20 esas, 2003/78 karar sayılı hak sahibi tazminat dosyasında hükme dayanak yapılan 11.06.2002 günlü kusur raporuna göre zararlandırıcı sigorta olayında davalı işveren Ramazan'ın % 30, davalı sürücü Bayram'ın % 35 oranında kusurlu bulunmasına, yine hak sahibi dosyasında hükme dayanak yapılan 10.12.2002 günlü hesap raporunda davalıların % 65 kusuruna göre hak sahibi eş Seçil'in maddî zararının 18.692.193.463 lira, hak sahibi çocuk Murat'ın maddî zararının 3.251.445.964 lira olarak hesaplanmasına, ne var ki; bilirkişi tarafından 31.05.1999 tarihli Noter senedinde hak sahiplerine sigorta şirketleri ve davalı işveren tarafından yapılan toplam 7.000.000.000 T.L.'nin miras payları oranında gerçek tavan zararlarından tenzili ile hak sahibi tazminat dosyasında hak sahibi Seçil için toplam 16.942.193.463 lira, hak sahibi Murat için yapılan ödemelerin gerçek tavan zararını karşıladığının hüküm altına alınmış bulunmasına, davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca davacı Kurumun rücu alacağının; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddî tazminat miktarı ile sınırlı olması karşısında, Kurum istemi hak sahibi Seçil'in bakiye gerçek zararının altında olup, buna ilişkin Mahkemece verilen kabul kararı yerinde ise de; hak sahibi Murat ile ilgili istem yönünden, gerçek tavan zararının tüketildiği dikkate alınarak davanın reddine, karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu, 12.07.2004 tarihli hesap raporundaki maddî zarar (Tavan) miktarları esas alınarak yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Sonuç: Hükmün 1 no'lu bendindeki 3.112.563.608 rakamlarının silinerek yerine 2.562.930.801 rakamlarının yazılmasına, bu bendin sonuna 549.632.807 TL.'nin 23.07.2002 onay tarihinde işleyecek yasal faiz ile davalı Bayram'dan alınarak davacıya verilmesi, cümlesinin eklenmesine, 2 no'lu bendindeki 168.078.435 rakamlarının silinerek yerine 138.398.220 rakamlarının yazılmasına, bu bendin sonuna 29.680.215 TL. harcın davalı Bayram'dan alınıp hazineye gelir kaydına cümlesinin eklenmesine, 5 no'lu bendindeki 373.507.633 rakamlarının silinerek yerine 350.000.000 rakamlarının yazılmasına, bende 23.507.633 TL. vekalet ücretinin davalı Bayramdan alınarak davacı Kuruma verilmesine cümlesinin eklenmesine, ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 20.06.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy