(506 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.
Hükmün, taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mustafa T. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dava, meslek hastalığı sonucu % 42,2 oranında meslekte kazanma güç kaybına uğrayan sigortalı işçi için Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Yasanın 26. maddesine göre tahsili istemine ilişkindir.
Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalı otobüs saç kaplama işçisi olup söz konusu işyerine 04.04.1979 tarihinde girip 03.06.1988 tarihinde çıkmış, 10.08.1989 tarihinde tekrar giriş yaptıktan sonra 01.01.1999 tarihinden itibaren de aynı işyerinde otomotiv iskelet doğrultma işçiliğinde görevlendirilmiştir. İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 06.10.2000 ve 17.08.2001 tarihli sağlık kurulu raporlarında sigortalının gürültü sonucu % 42,2 oranında işitme kaybına maruz kaldığı ve işitme kaybının mesleki olduğu belirtilmiştir.
Yapılan inceleme ve araştırma ve hükme dayanak kılınan kusur ve hesap raporları hüküm vermeye yeterli ve elverişle nitelikte değildir.
a) Kurum Hastanesi tarafından düzenlenen ve dosyada mevcut bulunan sağlık kurulu raporlarında sigortalıyı % 42,2 oranında meslekte kazanma gücü kaybına maruz bırakan zararlandırıcı sigorta olayının meslek hastalığından kaynaklandığının belirtilmiş olmasına rağmen, 32 yıl formülü olarak adlandırılan esaslara göre ODTÜ öğretim üyeleri heyetinden rapor alınması gerekirken, meslek hastalığının sigortalının gördüğü işin niteliği veya işyerindeki çalışma şartlarından kaynaklanan ve zaman içinde oluşan hastalık, sakatlık veya ruhi arıza hali olduğu gözetilmeden olaya iş kazası gibi yaklaşıp 506 sayılı Yasanın 26. maddesine göre düzenlenen ve işvereni % 60 oranında kusurlu sayan ve % 40 oranında da kaçınılmazlık öngören 19.10.2004 tarihli tek kişilik kusur raporunun hükme dayanak kılınması,
b) % 42,2 oranındaki işgöremezlik derecesine rağmen, 12 yıl pasif dönem hesabı yapılan, işlemiş dönem hesabı başlangıcını gelire girme tarihi olan 06.10.2000 tarihi yerine 03.10.2000 tarihi olarak belirleyen, karar tarihine göre 31.12.2005 tarihine kadar olan asgari ücret değişiklerinin bilinmesine rağmen, 01.12.2004 tarihine kadar işlemiş dönem hesabı yapılan 17.12.2004 tarihli hesap raporunun hükme esas alınması,
c) Hesap raporunda gerçek zarar tavanının 45.364.954.131 lira olarak belirlenmesine rağmen karar gerekçesinde bahse konu miktarın 44.364.954.131 lira olarak gösterilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenleridir.
Mahkemece yapılacak iş; yukarda açıklanan maddi ve hukuki esasları dikkate alarak yeniden kusur ve hesap incelemesi yaptırmak ve denetledikten sonra sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.
Kuşkusuz, bozma nedenlerine göre; düzenlenecek hesap raporunda, eski donelere bağlı kalınmalıdır.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.07.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy