(506 S. K. m. 41, 92, 93, Ek m. 24)
Dava: Davacı, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 4.384.988.049.- liranın yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Hatice Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davalının babası C.'den 3/196347 tahsis numarası ile 20.01.1980 tarihi itibariyle eşinin ölmesi nedeniyle ölüm aylığı aldığı, annesi N.'nin ölümü nedeniyle 31701998 sayılı dosyadan başvurusu üzerine 506 sayılı Yasanın 66/A maddesi gereğince ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmıştır.
Davacı Kurum, davalının 506 sayılı Yasa'nın 93. maddesine aykırı olarak her iki dosyadan tam aylık ve yine aynı kanunun ek 24. maddesinin ( t ) fıkrasına aykırı olarak her iki dosyada sosyal yardım zammı alması nedeniyle davalıya 23.01.1998-22.09.2003 arası fuzulen ödenen 4.384.988.049.-liranın yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.
506 sayılı yasanın 4958 sayılı yasa ile değişiklikten önceki 93. maddesinde "sigortalı olan ana ve babaların ölümlerinde her ikisinden de gelir veya aylık bağlanmasına hak kazanan çocuklara, bunlardan intikal eden gelir ve aylıklardan yüksek olanın tümü eksik olanın yarısı bağlanır" hükmü yer almaktadır. 4958 sayılı yasanın 41. maddesi ile 506 sayılı Kanunun 93. maddesinin birinci fıkrası değiştirilmiştir. 93. maddede yapılan değişiklik ile ana ve babaların ölümlerinde her ikisinden de gelir veya aylık bağlanmasına hak kazanan çocuklara ana veya babadan bağlanan gelir ve aylıklardan önce bu kanunun 92. maddesi dikkate alınarak yüksek olanın tümü, eksik olanında yarısı bağlanır hükmü getirilmiştir. Olayımızda davalı aynı sigorta kolundan aylık almakta olduğundan, 92. maddenin şartları bulunmamaktadır. Davalının babasından aldığı ölüm aylığı daha yüksek olmakla bunun tamamını, annesi N.'den ise daha az olmakla yarısını alma hakkı bulunmaktadır. Esasen davalının babasından aldığı ölüm aylığı dava konusu değildir. Annesi N.'den aldığı ve 23.01.1998-22.09.2003 arası döneme ait, ölüm aylığı 4.061.378.049.- lira olup bunun yarısı olan 2.030.689.025.- lira alması gerekirken, Kurum fazla ödemede bulunmuştur. Ayrıca 506 sayılı yasanın ek 24/f maddesi ise iki ayrı dosyadan gelir ve aylık alanlara, en fazla ödemeye imkan veren bir dosya üzerinden sosyal yardım zammı ödemesi yapılabileceğini öngördüğünden son dosyada 323.610.000.- lira fazladan sosyal yardım zammı alındığından, davalının kuruma ödemesi gereken miktar aylıktan 2.030.689.025 lira, sosyal yardım zammından 323.610.000.- lira olup toplam 2.354.299.025.- liradır. Davalının imzasını içeren beyan ve taahhüt belgesine göre olayda Borçlar Kanunun 63. maddesi koşullarının gerçekleştiğinin kabul edilmesi de mümkün olmadığından 2.354.299.025. lira miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy