(506 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle uğranılan kurum zararının rücuan ödetilmesini istemiştir. Mahkeme, Hamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır. Hükmün, davacı ve davalılardan D. Finansal Kiralama A.ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M.T. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 Sayılı Kanunun 26. maddesi kusur esasına dayanmaktadır. Hükme dayanak alınan Ulukışla Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2002/41 Esas sayılı dosyasındaki kusur raporunda davalı U. zararlandırıcı sigorta olayının vukuunda 8/8 oranında kusurlu görülmüştür.
Diğer davalı D. Finansal Kiralama Anonim Şirketi ise üçüncü kişi durumundadır. 506 Sayılı Kanunun 26/2. maddesine göre üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu ancak kastı veya kusurunun varlığı halinde mümkündür. Bir başka ifade ile üçüncü kişi sadece anılan maddede öngörülen sayılı ve sınırlı durumlarda rücu alacağından sorumlu olup bu bağlamda kazaya karışan ve kusurlu sürücü U'nun kullandığı aracın işleteni sıfatı ile D. Finansal Kiralama A.Ş.'nin kusursuz sorumluluğu caiz değildir.
Hal böyle olunca, trafik iş kazasının vukuunda kusuru saptanamayan davalı D. Finansal Kiralama A.Ş. hakkındaki rücu davasının reddine karar verilmesi gerekirken adı geçenin işleten sıfatına dayanılarak aksinin kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı D. Finansal Kiralama Anonim Şirketi'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy