(506 S. K. m. 79)
Dava: Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde Ocak 1991 - 31.12.2001 tarihleri arasında şoför ve muavin olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı ve davalılardan Sosyal Sigortalar Kurumu Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Aydın E. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı SSK. vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davanın yasal dayanağı 506 Sayılı Yasanın 79/10. maddesidir. Anılan Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılmaz ve feragat edilemez olması, sosyal güvenliğin Anayasal haklardan bulunması itibarıyla, bu tür davaların kamu düzeni ile ilgili olması nedeniyle özel bir duyarlılıkla yürütülmesi ve kanıtların re'sen toplanması gereği vardır.
Davacı, çalışmaların davalılara ait 34 AZT 93 plakalı otobüste geçtiğini iddia etmiştir. Bir kısım tanıklar, tarih belirtmeksizin çalışma olgusunun varlığını belirtmişlerdir. Dosya kapsamından, çalışmanın geçtiği iddia edilen 34 AZT 93 plakalı otobüsün 1996 model olduğu anlaşılmaktadır. Davacının, 04.03.2000-31.10.2000 tarihleri arasında başka işverenler yanındaki çalışmaları nedeniyle bildirilmiş sigortalı günlerinin olduğu anlaşılmaktadır. Kayseri valiliği Emniyet Müdürlüğünün 26.12.2002 tarihli yazısından çalışmaların geçtiği iddia edilen 34 AZT 93 plakalı aracın, Otogar Büro Amirliği (Trafik Çıkış Noktası) kayıtlarına göre 30.11.1997-09.10.2001 tarihleri arasında değişik tarihlerde davacıya ait sürücü belgesi ibraz edilmek suretiyle çıkış yaptığı belirtilmiş olup, Mahkemenin garaj çıkışında sigortalının ehliyetinin kullanılması olgusuna itibar etmemesi yerinde değildir.
Davacının çalışmaların geçtiğini iddia ettiği 34 AZT 93 plakalı aracın 1996 model olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece 1991-1996 dönemine ilişkin talebin reddi yerindedir. Ancak, Otogar Büro Amirliği (Trafik Çıkış Noktası) kayıtlarına itibar edilerek 1996-2001 tarihleri arasında çalışma olgusunun varlığı kabul edilerek ve başka yerdeki bildirilmiş sigorta süreleri dışlanarak, otobüsün sefer güzergahları, seferlerin süresi vb. konularda araştırmalar yapıldıktan ve 34 AZT 93 plakalı otobüsün, davalı işveren tarafından malik sıfatıyla 1996 yılından itibaren kaç yıl kullanıldığı saptandıktan sonra diğer deliller toplandıktan sonra oluşacak kanaate göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.04.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy