(506 S. K. m. 26, 87) (818 S. K. m. 53)
Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerle diğer ödemelerin 506 sayılı Kanunun 26. ve 87. maddeleri uyarınca rücuen tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın davalılardan Özel Alanya Yapı Denetim Ltd. Şti. yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan Kahyaoğlu Tur. Tic. San. A.Ş. ve Mehmet Turp vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi E. P. A. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-506 sayılı Kanunun kusur sorumluluğunu esas alan 26. maddesine dayanan rücu davalarında; kusurun belirlenmesinde, zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatı açısından uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.
Maddi olguyu tespit ederken, Borçlar Kanununun 53. maddesi hükmü uyarınca hukuk hakimi ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı olmayıp, kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlı olduğu dikkate alınarak, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olan şahıs veya şahıslara, sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi zorunlu olduğu gözetilmelidir. Ancak kusurun belirlenmesinde mahkemece, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa, çelişki giderilerek belirlenmelidir.
2- Kabule göre, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi'nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki
sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere
bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, buna ilişkin mahkemenin kabul gerekçesinde bir isabetsizlik yoktur.
Ancak, iş kazası sonucu sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin davalının kusur karşılığı belirlenirken, mükerrer indirim yapılması yersizdir.
Mahkemece, yukarıda belirtilen fiili ve hukuki durumlar dikkate alınmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davacı Kurum ve davalılardan Kahyaoğlu Tur. Tic. San. A.Ş. ve Mehmet Turp vekillerin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına, temyiz harcının istek halinde davalılardan Kahyaoğlu Tur. Tic. San. A.Ş. ve M. T.'a iadesine, 01.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy