(5510 S. K. Geç. m. 7) (506 S. K. m. 79, Geç. m. 20)
Dava: Davacılar, murisleri Osman'ın, davalı işverene ait işyerinde 16.11.1999 - 05.02.2001 tarihleri arasında, 250. TL net aylıkla, şoför olarak çalıştığının tespitini istemiştir.
Mahkemece, ilamda belirtildiği üzere davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi E.P.A. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 Sayılı Yasanın geçici 7/1. maddesi hükmünde Bu kanunun yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 8.6.1949 tarihli ve 5434 Sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 Sayılı Kanunun geçici 20'nci maddesine göre sandıklara tabi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiili hizmet süresi zammı, itibari hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları kanun hükümlerine göre değerlendirilirler düzenlemesinin yer alması ve genel olarak kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında; davanın yasal dayanağının, 506 Sayılı Kanunun 79. maddesi olduğu kabul edilmelidir.
Davacının Antalya İş Mahkemesi'nde işveren aleyhine açmış olduğu işçilik alacaklarına dair davada; sigortalının, 16.11.1999 - 05.02.2001 döneminde sürekli olarak işverene ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya dayalı hüküm kurulduğu, (19.04.2004) kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği (2003/306 - 2004/226) ilgili dosyanın incelenmesinden anlaşılmaktadır. Anılan kararın bu davada kuvvetli delil niteliğinde olduğu kabul edilerek ve hizmet tespiti davalarının, özellikle, yazılı delil bulunmaması durumunda her türlü delille ispatlanabileceği de gözetildiğinde, somut olayda, dinlenen bordro tanıklarının davacıların iddiasını destekler yöndeki beyanları dikkate alınarak, fiili çalışmanın bir bütün olarak ve süreklilik arzeder şekilde gerçekleştiği gözetilip davanın kabulü gerekirken reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.
O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılardan S.... Gıda imalat Pazarlama Ltd. Şti.'ne iadesine, 17.09.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy