(506 S. K. m. 9, 10, 26)
Dava: Davacı; iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan tedavi giderlerinin 506 sayılı Yasanın 10. ve 26. maddeleri gereğince davalılardan tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece; ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ile davalı Paşabahçe Eskişehir Cam San. ve Tic. A.Ş ve Metro Temz. Pzl. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Şerafettin Özyürür tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dava; 04.05.2003 günlü iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masraflardan oluşan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Yasanın 10. ve 26. maddeleri gereğince, davalı işveren şirketler ile aynı yerde forklit operatörü üçüncü kişi davalı M.G.'dan şimdilik %75 kusur karşılığının tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece; 31.12.2008 günlü ek hesap raporu dosya kapsamına uygun bulunmakla, anılan rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükme esas 31.12.2008 günlü ek hesap raporunda ise; 10. madde ile birlikte davalı işverenler toplam kusuru %87,5 olarak alınmış, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin değeri doğru belirlenmiş, dava konusu ilk peşin değerli gelir ile masrafların 10. ve 26. maddelere göre kusur karşılıkları ayrı ayrı belirlenmiştir.
a) Mahkemenin 506 sayılı Yasanın 10. maddesinin varlığına ilişkin kabulü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.
Davacı Kurum, Eskişehir sigorta İl müdürlüğünün 011008429.26 sicil sayılı işyeri dosyasında işlem gören, davalı alt işveren Metro Temz. Pzl. Ltd. Şti'ne ait işyerinde 04.05.2003 tarihinde meydana gelen zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalı M. T.'in, 03.05.2003 tarihinde işten çıkışı verildikten bir gün sonra söz konusu iş kazasına maruz kaldığından bahisle 506 sayılı Yasanın 10. maddesinin tatbikini istemiş ve iş kazasına ilişkin 16.02.2005 günlü Sigorta Müfettiş raporu içeriği de bu hususu doğrulamış ise de; Sigortalıya ait internet çıktılı hizmet cetveli ile aynı işyerine ait 2003/3. dönem bordrosu ve aynı tarihli işçi çıkış listesine göre, sigortalının söz konusu işyerinde çalışma döneminin 07.10.2002-31.12.2003 tarihleri arası olup, 03.05.2003 tarihli bir çıkışın bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, iş kazasına maruz kalan sigortalının özlük dosyası (hizmet cetveli ile birlikte), işyerine ait 2002-2003dönemini içerir dört aylık dönem bordroları, aylık hizmet belgeleri ve işçi çıkış listeleri celbedilip, belirtilen işten çıkış tarihine ilişkin çelişkiler de giderilerek, dosyadaki mevcut delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle, somut olayda 4447 sayılı Yasa ile değişik 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılıp irdelenmesi ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar tesisi isabetli görülmemiştir.
b) Diğer taraftan, 20.03.2008 günlü ilk kusur raporuyla, asıl işveren A.Ş'ne %30, alt işveren Ltd. Şti'ne %30, Sigortalıya %40 kusur verilirken; 31.12.2008 günlü ek hesap raporunda esas alınan 23.06.2008 günlü kusur raporunda ise; asıl işveren A.Ş'ne %25, alt işveren Ltd. Şti'ne %45, üçüncü kişi işçi M.'e %5 ve sigortalıya %25 kusur verildiği, böylece her iki kusur raporu arasında açık bir çelişkinin meydana gelmiş olması karşısında; alınacak üçüncü bir kusur raporuyla anılan çelişkinin giderilmesi gerekirken, bu yöndeki çelişki giderilmeksizin ve ikinci kusur raporunu esas alan ek hesap raporu uygun bulunduğu halde, hükmün gerekçesinde itibar edilmeyen ilk rapora dönülmüş olması hatalıdır.
c) Öte yandan, 31.12.2008 tarihli ek hesap raporu ile, sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelir doğru şekilde belirlendiği ve hükme de esas alındığı halde, buna aykırı şekilde hükmün gerekçesinde, dava dilekçesinde belirtilen ve artışları da içeren miktarlarının gösterilmesi isabetsizdir.
Bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, hükmü temyiz eden taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Paşabahçe Eskişehir Cam San. ve Tic. A.Ş ve Metro Temz. Pzl. Ltd. Şti.'ne iadesine, 17.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy