(506 S. K. m. 60, 79, 116)
Dava: Dava, geç ödenen yaşlılık aylıklarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işleyen faizlerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi A. K. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacının, 28.02.1997 tarihinde davalı Kurum kayıtlarına intikal eden dilekçesi ile yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, sigorta başlangıç tarihi 12.11.1976, doğum tarihi 02.03.1957 olan davacının toplam 4424 gün prim ödeme gün sayısı ile 5000 gün prim ödeme gün sayısı bulunmadığı gerekçesiyle tahsis talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır. Bunun üzerine davacının G. Tekstil Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. ve davalı Kurum aleyhine açtığı hizmet tespiti davasında. İstanbul 6. İş Mahkemesi'nin 22.11.2004 tarih, 228/1077 sayılı kararı ile davacının 01.07.1990 - 31.08.1992 tarihleri arasındaki 780 günlük çalışmasının davalı Kurum bildirilmediğinin tespitine karar verilmiş. Dairemizce 12.04.2005 tarih, 946/4027 sayılı ilamla onanarak kesinleşmiştir. Davacı, bu defa 27.07.2005 tarihinde söz konusu ilamı ibrazla yaşlılık aylığı bağlanması talebinde bulunmuş. 22.10.2005 tarihinde 01.03.1997 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmış. 24.10.2005 tarihinde davacı 01.03.1997 - 22.10.2005 tarihleri arasındaki aylıkları ihtirazı kayıtla tahsil etmiştir. Davacı, işbu dava ile; geç ödenen yaşlılık aylıklarının her birinin ödeme tarihlerinden yasal faizlerinin tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece, hesaplanan 32.169, 93 TL. faizin tahsiline karar verilmiştir.
Davacının tahsis talebinde bulunduğu 28.02.1997 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun'un yaşlılık aylığı bağlanmasına ilişkin 60. maddesinde yazılı sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısı, talep tarihindeki Kurum kayıtlarına göre belirlenmektedir. Aynı Kanun'un 79. maddesinde ise; Yönetmelikte tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilmeyen sigortalıların, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlamaları halinde, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır. hükmü öngörülmüş olup, mahkeme kararıyla tespit edilen günlere ilişkin primleri ödeme yükümü işverene, tahsil yükümü ise Kuruma aittir. Tespite konu hizmetlere ilişkin prim borcunun ödenip ödenmediğine bakılmaksızın hizmet tespiti kararıyla kazanılan gün sayısı, ancak hizmet tespitine ilişkin hükmün kesinleşmesinden sonra Kurum yönünden bağlayıcılık kazanır. Bu nedenle; yaşlılık aylığı tahsis talebi talep tarihi itibariyle primi ödenmiş gün sayısının yetersiz olması nedeniyle reddedildiğinden ve kesinleşen hizmet tespiti ilamının ibrazı ile yeniden tahsis talebinde bulunduğu 27.07.2005 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun'un 116. maddesindeki üç aylık süre içerisinde aylık bağlandığından, geç ödendiğinden bahisle yazılı şekilde faiz alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy