(1479 S. K. m. 63) (2918 S. K. m. 98, 99, 108) (Karayolları Trafik Garanti Fonu Yönetmeliği m. 12, 13, 14)
Dava: Dava, trafik kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının, 1479 sayılı Yasa'nın 63. maddesine göre rücuan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma üzerine, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, tarafların avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi A. E. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
a) Davalı, plakası tespit edilemeyen araç sürücüsünün kusur oranında ve limitle sınırlı olarak sorumlu olup mahkemece, tespit edilemeyen araç sürücüsünün kusuru araştırılmaksızın karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.
b) Güvence Hesabı açısından faiz başlangıç (temerrüt) tarihi olarak; Kurumun, dava konusu alacak nedeniyle gerekli belgeleri de ibraz ederek, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 98, 99 ve 108. maddeleri ile Karayolları Trafik Garanti Fonu Yönetmeliği'nin 12, 13 ve 14. maddelerinde yazılı yönteme uygun bir başvurusunun bulunmaması, keza davalı aleyhine icra takibine de girişilmemesi karşısında, dava tarihi yerine, onay tarihinin esas alınmış olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda, açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy