(506 S. K. m. 10, 26) (5510 S. K. m. 21)
Dava: Dava, 13.10.2000 tarihli iş kazasında ölen Sigortalıya bağlanan gelirlerle yapılan ödemelerin 506 Sayılı Kanunun 10 ve 26 nci maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacıyla davalılardan Orman Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi D. D. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Karar başlığında, davalı isminin, Orman Genel Müdürlüğü yerine, husumetin temsilcide yanılma sonucu yanlış yöneltildiği tüzel kişiliği bulunmayan Uşak Orman işletme Müdürlüğü olarak gösterilmiş bulunması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır.
5510 Sayılı Kanunun 21 inci maddesiyle yeniden getirilen sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı tazmin hükmünün, 5510 Sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 Sayılı Kanunun 26 nci maddesidir.
Anılan maddedeki halefiyet ilkesi uyarınca. Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarıyla sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi'nin, 21.03.2007 gün ve 26649 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E;2003/10, K:2006/106 Sayılı kararı ile 26 nci maddedeki ... sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere... bölümünün Anayasaya aykırılık sebebiyle iptaline karar verilmiş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde belirlenmesi yönündeki mahkeme yaklaşımı yerinde bulunmakla birlikte, ilk peşin değer hesabında yanılgıya düşülerek, gelirdeki artışları da içerecek şekilde bildirilen peşin sermaye tablosundaki toplam miktarın esas alınmış olması isabetsiz bulunmuştur.
Kusur raporu yönünden ise, arasözle yangın söndürmeye giderken arasözün freninin patlaması sonucu şarampole yuvarlanması şeklinde meydana gelen işkazası neticesi, diğer sigortalılara dair olarak açılan rücu davasında Orman Genel Müdürlüğünün %75, diğer davalı sürücü R.'in ise %25 kusurlu bulunduğu, kararın kusur oranının R. yönünden isabetsiz bulunmakla birlikte, davalı R.'in temyiz talebinin süre aşımı yönünden reddine karar verilmek, diğer tarafların temyiz itirazlarının ise reddedilmek suretiyle onandığı, tazminat davasında ise 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamında işletmenin teknik arızadan tamamen sorumlu olacağının belirtildiği anlaşılmakta olup, Mahkemece Orman Genel Müdürlüğünün %100 kusurlu olduğu belirterek hüküm kurulmuşsa da, kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.
O halde, davacı ve davalılardan Orman Gen. Müd, vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde Orman Genel Müdürlüğüne iadesine, 24.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy