(1086 S. K. m. 438) (506 S. K. m. 109) (Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü m. 5, 6, 7, 8)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu yaralanan sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespitine yönelik Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hakimi H. Ö. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava H.U.M.K.nun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: Davacı işveren tarafından, iş kazası sonucu yaralanan sigortalının Kurumca belirlenen sürekli iş göremezlik oranının iptali talep edilmekle, davanın yasal dayanağı, 506 Sayılı Kanunun 109 ve Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğünün 5 ve devamı maddeleridir.
506 Sayılı Kanunun 109. maddesinde, Kurumca verilen kararlara ilgililerce itiraz edilebileceği belirtilmiş ve bu itiraz herhangi bir süre ile sınırlandırılmamıştır. Anılan tüzüğün 7. Maddesinde A cetveli listelerinde yazılı arızalardan birkaçının bir arada bulunması veya eski bir arızaya yenisinin eklenmesi halinde meslekte kazanma gücünün ne oranda azalacağı, Balthazard formülüne göre aşağıdaki biçimde hesaplanır:
a) Sigortalıdaki arızaların meslekte kazanma gücünü azaltma oranları 6 nci maddeye göre ayrı ayrı tespit edilir.
b) Bu oranlar, en yükseğinden başlanarak sıraya konur.
c) En yüksek oran, sigortalının çalışma gücünün tümünü gösteren %100'den çıkarılır.
d) Bu çıkarmada kalan miktar, sırada 2. gelen meslekte kazanma gücü azalma oranı ile çarpılır. Çarpıma, en yüksek meslekte kazanma gücü azalma oranı eklenir, böylece 1. ve 2. arızaların meslekte kazanma gücü toplam azalma oranı bulunmuş olur.
e) Sigortalının arızası 2 den fazla ise 1. ve 2. arızaların meslekte kazanma gücü toplam azalma oranı 1. sıraya ve 3. sıradaki arızanın meslekte kazanma gücü azalma oranı 2. sıraya alınarak yukarıdaki işlem tekrarlanır. hükmü öngörülmüş, 8. maddede ise A cetveli listelerinde ayrı ayrı gösterilen çeşitli arızalar, bu listelerde yer alan bir hastalık veya arızanın tabii sonucu iseler, bunlar, ayrı sebeplere bağlı arızalar gibi ele alınarak haklarında 7 nci madde hükümlerine göre işlem yapılmaz. düzenlemesine yer verilmiştir.
Mahkemece, Adli Tıp Genel Kurulunun 06.12.2007 ve 16.04.2009 tarihli raporları esas alınarak, hüküm kurulmuş ise de; Kurumun yetkili organı tarafından sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranının %31,2 olarak belirlenmesi, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun artma kaydıyla 02.10.2002 tarihi itibariyle sürekli iş göremezlik oranını %53 olarak tespit etmesi, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 01.02.2006 tarihli raporunda %28,2, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji A.B.D.'nın 04.10.2006 tarihli raporunda %54 oranında sigortalının sürekli iş göremez olduğunu belirtmeleri karşısında, anılan Adli Tıp Genel Kurulu raporlarındaki sürekli iş göremezlik oranı değişikliğinin, sigortalıda meydana gelen iyileşmenin mi sonucu olduğu, yoksa, Kurumun yetkili organı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu ve Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji A.B.D.'nın sürekli iş göremezlik oranının tespitinde esas aldığı yukarda zikredilen Tüzüğün 7. maddesi yerine, 8. maddesinin uygulaması sonucu mu gerçekleştiği belirtilmediği gibi, sürekli iş göremezlik oranı değişikliğinin iyileşme sonucu gerçekleşmesi halinde, iyileşmenin hangi tarihte vuku bulduğu, başka bir anlatımla, sürekli iş göremezlik oranı değişikliğinin hangi tarihten itibaren gerçekleştiği yönünde yeterli bilgiyi içirmediğinden, anılan raporlar, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.
Bu çerçevede, davacı İşveren ile Kurum arasında kesinleşen rücu davası üzerinde de durmakta fayda vardır. Anılan davada, davacı Kurumca belirlenen %31,2 sürekli iş göremezlik oranı üzerinden sigortalıya bağlanan gelirlerin tahsili talep edilmiş, işverence sürekli iş göremezlik oranına yapılan itiraz üzerine, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 23.05.1995 tarihli raporu ile sürekli iş göremezlik oranının %31,2 olduğunun tespiti üzerine, mahkemece verilen karar, Dairemizce 04.05.2000 tarihinde onanarak kesinleşmiştir.
Hal böyle olunca, mahkemece, Adli Tıp Genel Kurulundan, sürekli iş göremezlik oranı değişikliğinin, sigortalıda meydana gelen iyileşmenin mi sonucu olduğu, yoksa sürekli iş göremezlik oranının tespitinde esas alınan metodun değiştirilmesinden mi kaynaklandığını belirten, metot değişikliğine bağlı iş göremezlik oranı değişikliği halinde, başlangıçtan itibaren sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranını bildiren, sürekli iş göremezlik oranı değişikliğinin iyileşme sonucu gerçekleşmesi halinde ise, iyileşmenin hangi tarihte vuku bulduğunu belirten, çelişkileri ortadan kaldıracak şekilde rapor alınmalı, alınacak raporda, kesinleşen mahkeme kararının dayanağı olan sürekli iş göremezlik oranının tespitinde esas alınan Tüzük maddelerinin irdelenmesi sağlanmalı, her halde, işveren ile Kurum arasında görülen ve kesinleşen mahkeme hükmüne göre, 04.05.2000 tarihine kadar sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %31,2 olduğu gözetilerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde davalılardan M. Ş.'e iadesine, 04.07.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy