(5510 S. K. m. 4, 39, 106) (2926 S. K. m. 47, Ek m. 3) (1479 S. K. m. 63) (5237 S. K. m. 21)
Dava: Dava, 05.06.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu vefat eden 5510 Sayılı Kanunun 4/b maddesi (eski 2926 Sayılı Kanun) sigortalısının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle oluşan kurum zararının 5510 Sayılı Kanunun 39. maddesi çerçevesinde kısmen tahsili istemine ilişkindir.
Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.
Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M. A. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-) Davalının avukatının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
2926 Sayılı Kanunun Üçüncü Şahısların Sorumluluğu başlıklı 47. maddesinin 4956 Sayılı Kanunun 56. ve 5073 Sayılı Kanunun 16/d maddeleriyle yürürlükten kaldırılmış bulunması, yine 4956 Sayılı Kanunun 54. maddesi ile 2926 Sayılı Kanuna eklenen ek 3. maddeyle 1479 Sayılı Kanunun Üçüncü kişinin sorumluluğuna ilişkin hükmünün 2926 Sayılı Kanuna tabi sigortalılar hakkında da uygulanacağının belirtilmesi karşısında, Bağ-Kur sigortalılarına yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle meydana gelen kurum zararının rücu hakkının yasal dayanağı olan 1479 Sayılı Kanunun 63. maddesine göre; Üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile bu kanunda sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında, kurum, sigortalı veya hak sahiplerine gerekli bütün yardımları yapar. Ancak, kurum, yapılan bu yardımların ilk peşin değeri için üçüncü kişilere, istihdam edenlere, (...) ve diğer sorumlulara rücu eder... düzenlemesiyle, üçüncü kişinin sorumluluğu yoluna gidilebilmesi için, suç sayılır hareketi ile yardımların yapılmasına neden olma koşulu öngörülmüştür. Rücu edilebilmesi için üçüncü kişinin suç sayılır hareketinin, 1479 Sayılı Kanunda yazılı yardımların yapılmasını gerektirecek nitelikte olması gerekmektedir... Kurumun yapmış olduğu yardımları sorumlulara rücu edebilmesini sağlayan üçüncü kişinin suç sayılır hareketi, Türk Ceza Kanunu kapsamında değerlendirilmelidir. Dolayısıyla bu kavramın içine hem cürüm hem de kabahat suçları girmektedir... (Levent Akın, Bağ-Kur Sigorta Yardımları, Alfa Basım Yayım Dağıtım, İstanbul 1996, s. 197) Bu yön, zararla üçüncü kişinin eylemi arasında uygun neden-sonuç bağlantısının varlığını zorunlu kılmaktadır. Eğer böyle bir bağlantı yoksa, üçüncü kişinin yardımlardan sorumlu tutulması düşünülemez. Madde hükmünün öngördüğü suçla çerçevelenmiş sınırlı bir sorumluluk bulunduğu ortadadır (M. Çenberci, T. Uyar, Bağ-Kur Kanunu Şerhi, Olgaç Matbaası, Ankara 1979, s. 263).
1479 Sayılı Kanunun (83, 84, geçici 10 ve ek geçici 6. maddesi hariç olmak üzere) 63. ve diğer maddeleri 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 Sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, uzun vadeli sigorta kolları bakımından üçüncü kişinin sorumluluğuna ilişkin olarak 5510 Sayılı Kanunun 39. maddesi ile; Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malul veya vazife malulü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir.
Malullük, vazife malullüğü veya ölüm hali, kamu görevlilerinin veya er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan aylıklar için kurumca, kurumuna veya ilgililere rücu edilmez şeklinde düzenlenme yapılmıştır.
Bilindiği üzere, kanunlar, metinlerinde belirtilen tarihte yürürlüğe girer ve buna bağlı olarak hukuksal sonuçlarını yürürlüğe girdiği tarihten sonrası için doğurmaya başlar.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Kast başlıklı 21. maddesi; Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir. düzenlemesini içermektedir. Buna göre, kanunun suç saydığı bir eylem dolayısıyla kişinin cezalandırılabilmesi için, kural olarak eylemin kasten işlenmiş olması gerekir. Kastın unsurları ise:
1- Öngörme Unsuru: Failin kasten hareket etmiş sayılabilmesi için, sonuç alt unsuru da dahil olmak üzere yasal tanımda yer alan tüm unsurları öngörmüş, yani onları bilmiş olması gerekir.
2- İsteme (irade) Unsuru: Bir şeyin bilinmiş olması, o şeyin aynı zamanda istenmiş olduğunu göstermez. Yani, öngörme, aynı zamanda isteme anlamına gelmez. Bu nedenle, failin kasten hareket ettiğini söyleyebilmek için, başta kanunda tanımlanan sonuç alt unsuru olmak üzere, öngördüğü tüm hususları aynı zamanda istemiş olması gerekir.
Failin öngördüğü ile istediği arasında uygunluk varsa, yani öngördüğü sonuca ulaşmak için iradesini harekete geçirmişse, kastı oluşmuş sayılır ve bundan sorumlu tutulur (Kayıhan İçel, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Yıl: 6 Sayı: 12 s. 61-70).
5510 Sayılı Kanunun 39. maddesi, 1479 Sayılı Kanunun 63. maddesiyle karşılaştırıldığında; suç sayılır hareket yerine kast; ilk peşin değer yerine ilk peşin sermaye değerinin yarısı ölçütü getirilerek 1479 Sayılı Kanuna oranla daha dar kapsamlı bir içerik oluşturmuş olup, bu düzenlemenin amacı; kasti hareketiyle sigortalı veya sigortalının ölümü halinde hak sahiplerine aylık bağlanmasına neden olan üçüncü kişiye kısmen de olsa medeni ceza vermek ve kuruma gelir sağlamaktır (Resul Aslanköylü, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Şerhi Bağ-Kur Kanunu ile Karşılaştırmalı, s. 951).
5510 Sayılı Kanunun 39. maddesi hükmüne göre; kurumun rücu hakkı, üçüncü kişinin sadece kasıtlı fiili haline özgülenmiştir. Yasanın açık ve buyurucu hükmüne göre; üçüncü kişi, kasta dayanmayan fiili sonucunda sigortalının malul kalmasına veya ölümüne neden olmuş ise, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan aylıkların ilk peşin değerinin yarısından sorumlu tutulması mümkün değildir.
Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olayda; kullandığı traktörle sigortalının kullandığı traktöre arkadan çarpması suretiyle meydana gelen trafik kazası sonucu sigortalının ölümüne neden olan davalının eyleminde; kurumun rücu hakkının var olması için şart olan kast unsuru bulunmadığının belirgin olmasına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalının avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy