Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, 01.12.1999-21.4.2004 tarihleri arasında, 506 sayılı Kanun kapsamındaki zorunlu sigortalılık süresi hariç, tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacının 2926 sayılı Kanun kapsamında, tarım bağ-kur sigortalısı olarak 01.12.1999 tarihinden itibaren tescil edildiği, daha önce davacı tarafından verilen Tarım İşi Bırakma belgesine istinaden 21.4.2004 tarihi itibariyle verilen terkin, 26.7.2000-25.9.2000 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamındaki çalışmaların farkedilmesi üzerine geriye çekildiği anlaşılmaktadır.
Tarım bağ-kur sigortalılığının sona ermesini düzenleyen, 2926 Kanunun 6. maddesinde, bu gibilerin diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışmaları halinde çalışmaya başladıkları tarihten itibaren sigortalılıklarının sona ereceğinin öngörülmüş olması karşısında, Kurumun 506 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık süresinin başlaması sebebiyle, 2926 sigortalılığının sona ermiş bulunduğunun kabulünde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, sigortalının, 506 sayılı Yasa kapsamındaki zorunlu sigortalılığının makul süreyi aşmış olması durumunda, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.02.2007 gün ve 2007/ 21-73-71 ve 14.03.2012 gün, 2011/10-804-152 sayılı kararında da açıkça belirtildiği gibi, yeniden 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım bağ-kur sigortalılığının kabulü için, bu sigortalılık kapsamında prim ödenmesi, ürün teslimatı sebebiyle tevkifat yapılması veya yeniden tescil başvurusunun gerekli olduğu gözetilmelidir.
Somut olayda, 26.7.2000-25.9.2000 tarihleri arasında gerçekleşen çalışmanın 34 gün olup, makul bulunduğu, böylece tarımsal faaliyetin anılan çakışma sonrasında süregeldiğinin kabulü için prim ödenmesi, ürün teslimatı sebebiyle tevkifat yapılması veya yeniden tescil başvurusunun gerekli bulunmadığı gözetilmelidir.
O halde, davacı avukatının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy