(5521 S. K. m. 7) (6100 S. K. m. 373)
Dava, hizmet tepiti istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükme karşı davacı ile fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, Fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; Dikili Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 16.02.2017 tarih, 2015/150 Esas ve 2017/76 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ile fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosyanın incelenmesinden, davacının, 01.05.1995 - 10.11.1995, 01.05.1996 - 01.04.1999, 09.09.1999 - 30.10.1999, 01.05.2000 - 30.09.2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde aşçı göreviyle mevsimlik olarak geçen çalışmalarının tespitini istediği mahkemece, hakdüşürücü süre gözetilerek, davacının 01.05.2010 tarih öncesine ilişkin hizmet tespit davasının hak düşürücü süre nedeniyle reddine ve 01.05.2010-30.11.2010 tarihleri arasında 210 gün sezonluk çalışmasından 84 günün kuruma bildirilmediğinin tespiti ile 84 gün asgari ücretle davalı işyerinde çalıştığının tespitine ve yine 01.05.2011-30.10.2011 tarihleri arasında 180 gün sezonluk çalışmasından 78 günün kuruma bildirilmediğinin tespiti ile 78 gün asgari ücretle davalı işyerinde çalıştığının tespitine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince ise, davacı vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek, yeniden kurulan hükümde, davacının 01.05.2009 tarih öncesi hizmetleri hakdüşürücü süreye uğradığından bu tarih öncesi ve sübuta ermediği için de 2012 yılına dair talebin reddine ve 01.05.2009-30.09.2009 tarihleri arasında asgari ücretle 150 gün sezonluk çalışmasından 112 günün, 01.05.2010-30.11.2010 tarihleri arasında 210 gün sezonluk çalışmasından 84 günün, 01.05.2011-30.10.2011 tarihleri arasında 180 gün sezonluk çalışmasından 78 günün Kuruma bildirilmediğinin tespitine dair olduğu anlaşılmıştır.
1-Bölge Adliye Mahkemesinin, kabulü isabetli ise de, kabul edilen 01.05.2009-30.09.2009 tarihleri arasında asgari ücretle 150 gün sezonluk çalışmasından 112 günlük çalışma yönünden, işverenin ...... olmasına rağmen ......-...... ortaklığına dayanan işveren yanında geçtiğinin kabulüne dair verilen karar isabetsizdir.
2-6552 sayılı Kanun'un 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64. maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesine eklenen 4. fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma resen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında feri müdahil olarak katılan Kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiştir.
Dava tarihi itibariyle, 11.09.2014 gününden sonra açılan davada davalı Kurumun feri müdahil olarak benimsenmesine rağmen fer'i müdahil Kurum yönünden lehe/aleyhe vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi ayrıca Kurumun harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin harca hükmedilmesi isabetsizdir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Sonuç: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılmasına, hüküm kısmında yer alan 'A' kısmının tamamen silinerek yerine ‘Fer'i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; Dikili Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nin 16.02.2017 tarih, 2015/150 Esas ve 2017/76 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile,
1-) Davacının 01.05.2009-30.09.2009 tarihleri arasında asgari ücretle 150 gün sezonluk çalışmasından 112 günün davalı işveren ......’e ait 1015295 no’lu işyerinde, 01.05.2010-30.11.2010 tarihleri arasında 210 gün sezonluk çalışmasından 84 günün, 01.05.2011-30.10.2011 tarihleri arasında 180 gün sezonluk çalışmasından 78 günün ise davalı ......- ...... ortaklığına dayanan 1388506 no’lu işyerinde geçtiğinin ve Kuruma bildirilmediğinin tespitine
- Davacının 01.05.2009 tarihi öncesine ilişkin isteminin hak düşürücü süre nedeniyle; 2012 yılına ilişkin isteminin ise kanıtlanamadığından reddine,
- Fazlaya ilişkin taleplerin reddine
2-) 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile eksik kalan 8,20 TL harcın davalı işverenlerden tahsiline,
3-) Davacı tarafça yapılan 441,00 TL yargılama giderinin kabul red oranına göre takdiren 135,00 TL'sinin davalı işverenlerden alınarak davacıya verilmesine,
4-) 2.180,00 TL vekalet ücretinin davalı işverenlerden alınarak davacıya verilmesine,
5-) 2.180,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı işverenlere verilmesine,
6-) 6100 sayılı Kanun'un 333. maddesi gereğince, taraflarca yatırılan gider avanslarından kullanılmayan kısımlarının karar kesinleştiğinde kendilerine geri verilmesine” şeklinde yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)