Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava, davacının 2006 yılı borçlanmasındaki son dönemin 4/1-a maddesi kapsamında borçlandırılması, 04.11.2011 tarihli tahakkuk cetvelinin SSK üzerinden düzeltilmesi ile davacıya 01.07.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile yaşlılık aylığı bağlanması istemine ilişkindir.
Mahkemece, kapatılan 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ve davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 28/12/2015 tarihli karar, Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 2018/2023 Esas, 2019/2030 Karar sayılı, 18.3.2019 tarihli kararı ile, davalı Kurumun davacının yurt dışı borçlanmasını kabul ettiği sigortalılık statülerinin yerinde olduğunun kabulü ile bu sigortalılık sürelerine göre yaşlılık aylığı koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi ile sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir” denilerek bozulmuştur.
Hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporunda, davacının 5510 sayılı Kanun'un 4/l-(b) bendi kapsamında 5271(3.762+1509) gün, 4/1a kapsamında 156 gün olmak üzere, toplamda 5.427 prim gün sigortalılığının bulunduğu, 21.06.2012 tarihli tahsis talep tarihinde 44 yaşında olduğu, ilk sigortalılık başlangıcının 01.05.1986 tarihi olduğu, 5510 sayılı Kanun'un 4/l-(b) bendi kapsamında davacının, 41 yaş ve 20 yıl sigortalılık şartlarını taşıdığı, 01.07.2012 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına müstahak olacağına dair kanaat bildirilmiştir. Mahkeme tarafından rapora göre, davacıya yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmiş ise de, alınan raporda yasal dayanağın belirtilmemesi, davacının 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamındaki sigortalılığına ilişkin tüm sürelerin değerlendirilmemiş olması nedenleriyle raporun denetime elverişli olmadığı belirgindir.
Yapılacak iş, davacının önceki bozma ilamında belirlenen ve kurumun da kabulünde bulunan sigortalılık süreleri ortaya konularak 1479 sayılı Yasanın geçici 10.maddesi kapsamında davacının tahsis talep tarihi itibarıyla tahsis koşullarını sağlayıp sağlamadığı irdelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.
Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacı ve davalı Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 15.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy