(5510 S. K. m. 21) (6100 S. K. m. 373)
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
I-İSTEM:
Davacı vekili, 24.11.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu işgöremez durumuna giren sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ile yapılan harcama ve ödemelerin rücuan tahsilini istemiştir.
II-CEVAP:
Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III-MAHKEME KARARI:
A-İLK DERECE MAHKEME KARARI
"Davanın kısmen kabulü ile, 54.067,13 TL’nin gelir bağlama onay ile masraf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine," karar verilmiştir.
B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
İzmir 9. İş Mahkemesi'nden verilen 28/05/2019 tarih, 2018/526 Esas ve 2019/216 Karar sayılı kararına yönelik taraf vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.
IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:
Davacı ve davalı vekilleri; kararın bozulmasını talep etmiştir.
V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:
Dava; sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin ve geçici iş göremezlik ödeneğinin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 21.maddesidir. Meydana gelen iş kazasında, kusurun belirlenmesinde, mahkemece, öncelikle iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, yargılama sırasında alınan 11.06.2017 tarihli kusura ilişkin bilirkişi heyeti raporu ile bölge adliye mahkemesince iade kararından sonra, kaza mahallinde yapılan keşif sonrasında alınan 15.04.2019 tarihli bilirkişi heyeti raporunun birbirini teyit ettiği, iş kazasında işveren şirketin % 60, kazalı işçi ...'ın % 40 kusurunun olduğunun belirlendiği, aynı olay nedeniyle sigortalı tarafından işveren aleyhine açılan ve halen Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesinde olan tazminat davasında alınan bilirkişi raporundaki kusur aidiyet ve oranlarının ise farklı olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle maddi-manevi tazminat dosyasında hükme esas alınan bilirkişi raporu temin edilerek, her iki dosya arasındaki kusur oran ve aidiyeti konusunda çelişki giderici bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.6.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)