ÖZET: 213 SAYILI VERGİ USUL YASASININ 359/B-1. MADDESİNİ DEĞİŞTİREN 4369 SAYILI YASA İLE BU SUÇA KONU BELGELERİN KULLANILMASI VE VERGİ ZİYAI DOĞMASININ SUÇUN UNSURU OLMAKTAN ÇIKARILDIĞI DİKKATE ALINARAK, BU BELGELERİN SAHTE OLARAK DÜZENLENMESİNİN SUÇUN OLUŞUMU İÇİN YETERLİ OLDUĞU GÖZETİLMELİ, 367. MADDE UYARINCA MÜTALAA ALINMALIDIR.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerinde uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
213 sayılı Vergi Usul Yasasının 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesine göre vergi kanunları uyarınca düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğması suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle; sanığın özel gider indirimi veya vergi iadesinde kullanılmak üzere komisyon karşılığı sahte ödeme kaydedici cihaz fişi düzenlemekten ibaret eyleminin Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesine uyan suçu oluşturduğu ve 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy