MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ: ...
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: 5237 S.K 15771.mad. Uyarınca 1 yıl hp ve 14.240.00 YTL apc 5237 SK. 204/1, 204/3.mad.Uyarınca 3 yıl hp, vekalet acreti.
I-Hükümlü ...’in 14.03.2005 gün ve 106/79 sayılı hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükümlü ...’e yokluğunda verilip 7201 sayılı Tebligat Yasasının 35. maddesi uyarınca 25.07.2005 tarihinde yapılan tebliğ işlemi daha önce bu adreste adli mercilerce usulüne uygun bir tebligat yapılamaması ve bu adresin aynı Yasanın 35/son maddesi kapsamında sayılan adreslerden olmaması karşısında geçersiz ise de yine aynı Yasanın 32. maddesi uyarınca tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabın öğrenmesiyle geçerli olacağından 15.02.2007 tarihinde cezaevine alındığında 5275 sayılı Yasanın 20/4. maddesi gereğince hükümden haberdar olan hükümlünün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra vaki 19.04.2007 tarihli temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Hükümlü müdafiinin 10.05.2006 gün ve 93/206 sayılı uyarlama kararına yönelik temyiz itirazlarına gelince:
Hükümde gösterilmemiş ise de kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olması nedeniyle karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan hükümlü hakkında, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin takdiri indirim uygulanması, içtima yapılarak tek suçtan hüküm kurulması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında da açıklandığı üzere; önceki kesinleşmiş hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun ile hükümlü lehine bir düzenleme olup olmadığının yeniden değerlendirilmesi için yapılan uyarlama yargılamasındaki yargılama giderlerinin yargılamaya neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasındaki yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin bölümler çıkarılıp yerine “Uyarlama yargılaması nedeniyle yapılan giderlerin hazine üzerine bırakılmasına, önceki kesinleşen hükümde yer alan toplam 16,25 TL yargılama giderinin hükümlüden tahsiline ve 800,00 TL vekalet ücretinin hükümlüden alınarak katılana verilmesine” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.