MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulaması sırasında TCK'nun 53. maddesi yerine 52. maddesi yazılması mahallinde düzelecek maddi hata olarak değerlendirilmiş olup ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2013 gün 2012/1431 Esas ve 2013/18 sayılı kararında da açıklandığı üzere mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6. maddesinin uygulanmasını gerektiren ve tekerrüre esas alınan ilam ya da ilamlar gerekçeli kararda ve hüküm fıkrasında gösterilmemesi bozma nedeni sayılmayacağından, adli sicil kaydında yer alan ilamlarından en ağır cezayı gerektiren ilamın 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca infaz aşamasında esas alınması mümkün görülmüş, yine ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.03.2013 gün 2012/1500 Esas ve 2013/95 sayılı kararında da açıklandığı üzere adli sicil kaydının duruşmada sanığın yüzüne karşı okunmuş olması ve sanığın da kabul etmesi karşısında ek savunma hakkının ayrıca verilmesi gerekmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezanın nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama şartları gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.