MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, kredi kartının kötüye kullanılması
HÜKÜM: 142/1-b, 143, 62, 53, CMK'nun 231/5. maddelerince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, 245/1, 43, 62, 53. maddelerince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası, 6.240,00 TL adli para cezası
İddianamedeki anlatıma göre; sanığın, şikayetçiye ait ve rızası dışında ele geçirdiği kredi kartı ile 07.10.2006 tarihinde 2 ayrı alışveriş yapması şeklinde kabul olunan eyleminin, kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturacağına ilişen mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.
1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz edilebilecek hükümlerden olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan hükme vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK'nun 264/2. maddesi uyarınca başvurusunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2- Kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılanın 22.11.2007 tarihli celsede zararının giderildiğini belirtmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 245/5. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.