MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM : 213 sayılı VUK nun 359/b-1 ,5237 sayılı TCK nun 62 ve 51 .maddelerinin uygulanması ile 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın ertelenmesine dair (iki kez)
I- Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,
II- Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
2005 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi nedeniyle sanığa verilen ceza üzerinden 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
CMK’nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediğini vicdani kanıya ulaşarak, kabul eden mahkemenin kararında, vergi ziyaının suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı da gözetildiğinde, sübut açısından bir isabetsizlik bulunmadığından ve suç tarihinin 5237 sayılı TCK kapsamında olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki 1, 2 ve 4 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağının gerekçeli kararda tartışılmaması,
2- Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, TCK.nun 51/3. madde ve fıkrası uygulamasında gerekçe gösterilmeksizin denetim süresinin üç yıl olarak tayini suretiyle çelişki yaratılması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen BOZULMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy