1-213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve bu nedenle atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, mahkumiyetine hükmolunması,
2-Kabule göre de;
Suç tarihinin 18.04.2008 olması nedeniyle sanık hakkında 08/02/2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan maddenin değişiklikten önceki halinin uygulanarak hükmolunan hapis cezasının 16 yaşından büyük işçiler için belirlenen asgari ücretin yarısı üzerinden paraya çevrilerek yazılı şekilde fazla adli para cezasına hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy