MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapsine, hak yoksunluğuna, ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
Sanık hakkında “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan da dava açıldığı ve bu dava ile ilgili her hangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, mahkemece her zaman karar verilmesi mümkün görülmüş, koşulları oluştuğu halde TCK.nun 43. maddesindeki zincirleme suç hükmünün uygulanmaması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamış olup, bu nedenle ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın somut olayda şartları bulunmasına rağmen TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması şeklinde daha önce bir kez tanınmış atıfetin genişletilmesi suretiyle hakkaniyete aykırı, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacak biçimde önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarınıda kapsayacak şekilde yararlandırılması mümkün bulunmadığından sanığa 213 sayılı VK.nun 359/b-1. maddesine göre hükmolunan 18 ay hapis cezasından, TCK.nun 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 15 ay yerine, 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunması isabetsizliğine ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.