MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ ve NUMARASI: Birinci karar: 02.05.2011, 2010/731 (E), 2011/460 (K) İkinci karar: 11/02/2013, 2013/70 (E) ,2013/116 (K)
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
I- Sanığın mahkemenin 11.02.2013 tarihli mühür bozma suçundan mahkumiyetine dair kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Sanık hakkında "mühür bozma ve elektrik hırsızlığı" suçlarından açılan kamu davasında 02.05.2011 gün ve 2010/731 esas ve 2011/460 karar sayılı mühür bozma suçundan mahkumiyetine dair ilk hükmün sanık tarafından süresinde temyiz edildiği, 6352 sayılı Yasa ile elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan yeniden hüküm kurulmasının gerekmesi nedeniyle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından iade edilmesi üzerine mühür bozma suçundan yeniden kurulan 11.02.2013 tarihli bu hükmün yok hükmünde olduğu ve yok hükmündeki kararın temyizi mümkün olmadığı cihetle, sanığın 11.02.2013 günlü mahkumiyet kararına yönelik vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanığın mahkemenin 02.05.2011 tarihli mühür bozma suçundan mahkumiyetine dair kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2010 tarihinde kesinleşen 11.03.2010 gün 2009/856 Esas, 2010/128 Karar sayılı ilamında yer alan “su hırsızlığı” suçunun 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2 maddesi gereğince uyarlama yargılamasına tabi olması, bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 6352 sayılı Kanunla değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda, “ceza verilmesine yer olmadığı” seçeneğinin öngörülmesi karşısında, öncelikle sanığın su hırsızlığı suçundan dolayı adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan sabıkasının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp sonucuna göre tekerrüre esas olup olmadığının CMK.nun 231. maddesi uyarınca uygulanmasına engel teşkil edip etmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.