MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM: Mahkumiyet
Her ne kadar 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümlerini birlikte değerlendirerek lehe Yasa değerlendirmesi yapmak gerekir ise de; mahkemenin, bozmadan önceki kararında 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi gereğince temel cezayı 3 yıl olarak belirleme iradesini ortaya koyarak mahkumiyet kararı vermesi ve Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesine göre temel cezayı, üst sınırın altına çekmek suretiyle 765 sayılı Yasaya göre daha az belirlemesi karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.
Bozmaya uyularak toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, hükmolunan ceza miktarı itibari ile sanık hakkında 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.