MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM: Asıl Karar: Sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine
Sanık ...'un yokluğunda verilip sorgusunda bildirdiği adrese çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine adres kayıt sistemi bulunmayan sanığın vergi dairesine bildirdiği adrese 23.11.2012 tarihinde çıkarılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; öğrenme üzerine 10.06.2013 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...'ın yokluğunda verilip 19.10.2012 günü usulüne uygun tebliğ olunan kararı yasal süresinden sonra 21.02.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 21.02.2013 günlü ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkındaki temyiz talebinin reddi kararı ile sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün ONANMASINA, 11.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.