MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: 20.02.2013 tarihli karar ile ; TCK'nun 203/1, 43/1, 62, 53/3-1-2, 58/1-6-7. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair.
09.07.2013 tarihli ek karar ile ; Temyiz talebinin süresinden sonra olması nedeniyle CMK'nun 296/1.maddesi uyarınca reddine ilişkin.
03.10.2013 tarihli ek karar ile ; Koşulları bulunmadığından infaz durdurma talebinin reddine, eski hale getirme talebi konusunda ise inceleme ve değerlendirme ile yetkili Yargıtay Ceza Dairesine dosyanın gönderilmesine ilişkin.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararında ise, kanun yoluna başvuru, süresi,merci ve şeklinin açıkça gösterilmediği anlaşılmakla; 14.08.2013 tarihinde tebliğ edilen temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 09.07.2013 tarih 2011/520 Esas ve 2013/83 Karar sayılı ek kararına yönelik sanık müdafiinin 02.10.2013 tarihli temyizinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğunun kabulüyle yapılan temyiz incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen 20.02.2013 tarihli hükmün sorgusunda bildirdiği ve adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olan “... Çakmak Mah. Varış Sk. No:... İç Kapı No:... .../ İstanbul” adresinde 7201 sayılı Yasanın 21/2. maddesi uyarınca yapılan 25.03.2013 tarihli tebliğ işleminin, bilinen adresin adres kayıt sisteminde kayıtlı adres olması ve anılan Yasanın 21/2 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 31. maddesine uygun şekilde yapılması nedeniyle usulüne uygun olduğu cihetle; sanığın, yokluğunda verilen ve 25.03.2013 tarihinde
usulüne uygun tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 20.06.2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.