MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TCK'nun 50/2. maddesindeki “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez” hükmü ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.03.2013 gün, 2012/2-1500 Esas, 2013/95 sayılı kararında da açıklandığı üzere, seçenek yaptırım öngörülen hallerde, mükerrir sanık hakkında temel cezanın TCK'nun 58/3. maddesi hükmü gereğince, zorunlu olarak hapis cezası şeklinde belirleneceği, aynı Kanunun 50/2. maddesi hükmüne göre de, bu cezanın paraya çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ve tekerrür hükmünün uygulanmaması isabetsizliği karşı temyiz olmadığından , kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesinin kararda gösterilmemesi ise mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy