Tebliğname No : KYB-2014/22582
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.01.2014 gün ve 2013-498/1353 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.01.2014 gün ve KYB.2014/22582 sayılı ihbarnamesi ile;
Ödeme şartını ihlâl suçundan sanık H.. Ş..’in, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Adana 3. İcra Ceza Mahkemesinin 21/02/2013 tarihli ve 2012/320 esas, 2013/85 sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin Adana 4. İcra Ceza Mahkemesinin 14/03/2013 tarihli ve 2013/33 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
1- İcra kefili olan sanık adına çıkarılan ödeme emrine ilişkin olarak hakkındaki takibin kesinleşmesi beklenilmeden yapılan ödeme taahhüdünün geçerli olmayacağının gözetilmemesinde,
2- Ceza Genel Kurulu'nun 9.10.2001 günlü ve 2001/16-181 esas, 2001/200 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, yapılan ödeme taahhüdünde borç miktarının tüm ferileriyle birlikte dökümlü olarak hesaplanıp, rakamsal olarak açıkça gösterilmesi gerekmesine rağmen, 30/12/2010 tarihli ödeme taahhütünde, tebligat giderinin, tahsil harcı ve peşin harcın ayrı ayrı rakamsal olarak yer almaması nedeniyle taahhüdün hukuken geçerli olmadığının gözetilmemesinde,
3- Sanığın yokluğunda yapılan duruşmaya ilişkin, 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesinde yer alan, “(1) Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (2) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” hükmü dikkate alındığında, önceki adresinde bulunamayan sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılarak, olmadığının tespiti halinde 35. maddeye göre eski adrese tebliğ işlemi yapılabileceğinden, sanığın savunmasının tespitine yönelik duruşma gününü bildirir tebliğin geçerli sayılamayacağı cihetle sanığın savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre, 30.12.2010 tarihli taahhütte, 28.02.2012 ödeme tarihine kadar işleyecek faiz miktarının hesaplanmadığı gibi, alacaklının faizden feragat da etmemesi nedeniyle, taahhütün hukuken geçersiz olması nedeniyle kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki 2 düşünce yerinde görüldüğünden, 1 ve 3 istemlerin tartışılmasında hukuki yarar görülmemiş olup, Adana 4. İcra Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 gün ve 2013/33 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu konuda CMK'nun 309/4-d maddesi gereğince karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında hükmolunan tazyik hapsi cezasının çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy